Cristal (part. Alberto Marino)
Tengo el corazón
Hecho pedazos
Rota mi emoción
En este día
Noches y más noches
Sin descanso
Y está desazón
Del alma mía
Cuantos, cuantos años
Han pasado
Grises mis cabellos
Y mi vida
Loco, casi muerto
Destrozado
Con mi espíritu amarrado
A nuestra juventud
Más frágil que el cristal
Fue mi amor junto a ti
Cristal tu corazón
Tu mirar, tu reír
Tus sueños y mi voz
Y nuestra timidez
Temblando suavemente
En tu balcón
Y ahora solo sé
Que todo se perdió
La tarde de mi ausencia
Ya nunca volveré
Lo sé bien, nunca más
Tal vez me esperaras
Junto a Dios, más allá
Kristal (ft. Alberto Marino)
Ik heb een gebroken
Hart van stukjes
Mijn emoties zijn
Verbroken op deze dag
Nachten en nog meer nachten
Zonder rust
En die onrust
Van mijn ziel
Hoeveel, hoeveel jaren
Zijn er verstreken
Grijs zijn mijn haren
En mijn leven
Gek, bijna dood
Verwoest
Met mijn geest vastgebonden
Aan onze jeugd
Kwetsbaarder dan kristal
Was mijn liefde bij jou
Kristal, jouw hart
Jouw blik, jouw lach
Jouw dromen en mijn stem
En onze verlegenheid
Trillend zachtjes
Op jouw balkon
En nu weet ik alleen
Dat alles verloren is
De middag van mijn afwezigheid
Ik zal nooit meer terugkomen
Dat weet ik goed, nooit meer
Misschien wacht je op me
Bij God, verder weg