Milonga En Rojo (part. Floreal Ruiz y Alberto Marino)
Cuando cantan la chicharras
En las pardas cina cinas
Y se amodorran las chinas
En la sestiadas de enero
Se oye cantar al sandiero
Su pregón en las esquinas
Parece de plata vieja
Por lo bruñida a su piel
Como grabado a cincel
Llevó una marca en la ceja
Y jineteando en la oreja
Él cuajarón de un clavel
Sandia calada
Sandia colorada
Jugosas para las mozas
Enamoradas
Al ver las rojas heridas
Él mozo siniestro evoca
La pasión ardiente y loca
Que lo hizo buscar un día
Él jugo de una sandía
En la pulpa de una boca
Y al hacer la caladura
Clava, soñando él facón
Mientras vuela él corazón
Hasta la novia perjura
Que le dejo una abertura
De sandia, en el corazón
Milonga in Rood (met Floreal Ruiz en Alberto Marino)
Wanneer de cicaden zingen
In de bruine cina cina's
En de meisjes in de schaduw
In de hitte van januari
Hoort men de zanger klinken
Zijn roep in de hoeken
Het lijkt op oud zilver
Door de glans op zijn huid
Als gegraveerd met een beitel
Draagt hij een merk op zijn wenkbrauw
En met een rozenknop in zijn oor
Is hij de charme van een anjer
Doorweekte watermeloen
Rode watermeloen
Sappig voor de meisjes
Die verliefd zijn
Bij het zien van de rode wonden
Herinnert de duistere jongeman
De vurige en gekke passie
Die hem deed zoeken op een dag
Het sap van een watermeloen
In de pulp van een mond
En bij het maken van de insnijding
Steekt hij, dromend met zijn mes
Terwijl zijn hart vliegt
Tot de perjure bruid
Die hem een opening liet
Van watermeloen, in het hart