Sombras Nada Más (part. Nelly Vázquez)
Quisiera abrir lentamente
Mis venas
Mi sangre toda
Vertirla a tus pies
Para poderte demostrar
Que más no puedo amar
Y entonces morir después
Y sin embargo tus ojos azules
Azul que tienen
El cielo y el mar
Viven cerrados para mí
Sin ver que estoy así
Pérdida en mi soledad
Sombras nada más
Acariciando mis manos
Sombras nada más
En el temblor de mí voz
Pude ser feliz
Y estoy en vida muriendo
Y entre lágrimas viviendo
Los pasajes más horrendos
De este drama sin final
Sombras nada más
Entre tu vida y mi vida
Sombras nada más
Entre tu amor y mi amor
Que breve fue
Tu presencia en mi hastío
Que tibias fueron
Tu mano y tu voz
Como luciérnagas llegó
Tu luz y disipó
La sombra de mí rincón
Y me quedé
Cómo un duende temblando
Sin el azul de tus ojos de mar
Que se han cerrado para mí
Sin ver que estoy así
Pérdida en mi soledad
Schaduwen Niet Meer (ft. Nelly Vázquez)
Ik zou langzaam willen openen
Mijn aderen
Al mijn bloed
Aan jouw voeten gieten
Om je te kunnen laten zien
Dat ik niet meer kan houden van
En dan daarna sterven
En toch, jouw blauwe ogen
Blauw zoals de lucht
En de zee
Blijven gesloten voor mij
Zonder te zien dat ik zo ben
Verloren in mijn eenzaamheid
Schaduwen niet meer
Die mijn handen strelen
Schaduwen niet meer
In de trilling van mijn stem
Ik had gelukkig kunnen zijn
En ik leef terwijl ik sterf
En tussen de tranen leef ik
De meest vreselijke passages
Van dit drama zonder einde
Schaduwen niet meer
Tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen niet meer
Tussen jouw liefde en mijn liefde
Hoe kort was
Jouw aanwezigheid in mijn verveling
Hoe warm waren
Jouw hand en jouw stem
Als vuurvliegjes kwam
Jouw licht en verdreef
De schaduw van mijn hoek
En ik bleef
Als een elfje trillend
Zonder de blauwe van jouw ze ogen
Die gesloten zijn voor mij
Zonder te zien dat ik zo ben
Verloren in mijn eenzaamheid