Tinta Roja
Paredón
Tinta roja en el gris del ayer
Tu emoción de ladrillo feliz
Sobre mi callejón
Con un borrón pintó la esquina
Y al botón qué en el ancho de la noche
Puso el filo de la ronda como un broche
Y aquel buzón carmín
Y aquel fondín donde lloraba el tano
Su rubio amor lejano qué mojaba con bon vin
¿Dónde estará mi arrabal
Quién se robó mi niñez?
En qué rincón Luna mía
Volcas como entonces tu clara alegría
Veredas qué yo pise, malevos qué ya no son
Bajo tu cielo de raso, trasnocha un pedazo de mi corazón
Paredón
Tinta roja en el gris del ayer
Borbotón de mi sangre infeliz
Qué vertí en el malvon de aquel balcón qué la escondía
¿Yo no sé si fue el negro de mis penas
O fue el rojo de tus venas mi sangría?
Porqué llegó y se fue
Tras del carmín y el gris fondín lejano
Donde lloraba el tano sus nostalgias de bon vin
¿Dónde estará mi arrabal
Quién se robó mi niñez?
En qué rincón Luna mía
Volcas como entonces tu clara alegría
Veredas qué yo pise, malevos qué ya no son
Bajo tu cielo de raso, trasnocha un pedazo de mi corazón
Rode Inkt
Muur
Rode inkt in het grijs van gisteren
Jouw blijdschap van gelukkige baksteen
Over mijn steegje
Met een vlek schilderde je de hoek
En op de knop die in de wijde nacht
Legde je de rand als een speld
En die karmijnrode brievenbus
En dat hoekje waar de Italiaan huilde
Zijn verre blonde liefde die hij met bon vin doordrenkte
Waar is mijn buurt gebleven
Wie heeft mijn kindertijd gestolen?
In welke hoek, mijn maan
Giet je zoals toen je heldere vreugde
Stoepen die ik betrad, schurken die er niet meer zijn
Onder jouw satijnen hemel, ligt een stuk van mijn hart wakker
Muur
Rode inkt in het grijs van gisteren
Kokende bloed van mijn ongelukkige ziel
Die ik vergoot in de malva van dat balkon dat het verstopte
Weet ik niet of het de zwartheid van mijn verdriet was
Of het rood van jouw aderen mijn bloeding?
Waarom kwam het en ging het weer
Achter het karmijn en het verre grijze hoekje
Waar de Italiaan zijn nostalgieën van bon vin huilde
Waar is mijn buurt gebleven
Wie heeft mijn kindertijd gestolen?
In welke hoek, mijn maan
Giet je zoals toen je heldere vreugde
Stoepen die ik betrad, schurken die er niet meer zijn
Onder jouw satijnen hemel, ligt een stuk van mijn hart wakker