Spasenje II
Hodaj svojim stazama,
I kad s tobom je tu,
I kad ostaneš sam.
Čuvaj svoja sećanja,
I što su prijala,
I što su bolela.
Živiš jedan težak san,
Pijan je kad je noć,
Znojav je kad je dan.
Braniš svoja shvatanja,
Protiv njih kad su svi
Samo jedno ti znaj...
Da kada te pritisne stid,
Sruši još jedan zid.
U oku ostaće sjaj,
Digni ruku, zapevaj.
Sudbina, kuja prokleta,
Opet je gladna ostala.
Uzalud klupko mrsila,
Moja je duša spašena.
Salvación II
Camina por tus propios caminos,
Y cuando esté contigo,
Y cuando te quedes solo.
Guarda tus recuerdos,
Los que te hicieron bien,
Y los que te hicieron daño.
Vives un sueño pesado,
Está ebrio cuando es de noche,
Está sudoroso cuando es de día.
Defiendes tus entendimientos,
Contra ellos cuando todos
Solo una cosa debes saber...
Que cuando la vergüenza te oprima,
Derrumba otro muro más.
En el ojo quedará el brillo,
Levanta la mano, canta.
El destino, perra maldita,
Una vez más ha quedado hambrienta.
En vano desenredó el ovillo,
Mi alma ha sido salvada.