Un Ángel Llora
Las flores ya no llegan, el poema se acabó
Lo que un día fue amor, en amargura se volvió
Ella quiere regresar el tiempo que pasó
Para poder revivir los placeres del ayer
Ya no puede ver las cosas igual
Porque en el mar de olvido
Todo ya quedó
Ya el océano ha perdido su color azul
Las estrellas miran, la Luna la abraza
Y un ángel llora
Pasaron ya los años, ya él se olvidó
De el amor que prometió cuando la conoció
Entra a la habitación y en la cama él la vio
Toca su cuerpo frío, la tristeza la mató
Las flores ya llegaron, el poema empezó
Sobre una tumba fría, él llora su dolor
Él solo quiere regresar el tiempo que pasó
Para poder perderse así en la hermosura de su voz
Ya no puede ver las cosas igual
Porque en el mar de olvido
Todo ya quedó
Ya el océano ha perdido su color azul
Las estrellas miran, la Luna lo abraza
Y un ángel llora
Las estrellas miran, la Luna lo abraza
Y un ángel llora
Een Engel Huilt
De bloemen komen niet meer, het gedicht is voorbij
Wat ooit liefde was, is in bitterheid veranderd
Zij wil de tijd terug die voorbij is
Om de geneugten van weleer opnieuw te beleven
Ze kan de dingen niet meer hetzelfde zien
Want in de zee van vergeten
Is alles al gebleven
De oceaan heeft zijn blauwe kleur verloren
De sterren kijken, de Maan omarmt hem
En een engel huilt
De jaren zijn voorbij, hij is al vergeten
De liefde die hij beloofde toen hij haar ontmoette
Hij komt de kamer binnen en op bed zag hij haar
Raakt haar koude lichaam aan, de verdriet heeft haar gedood
De bloemen zijn al gekomen, het gedicht is begonnen
Op een koude grafsteen, huilt hij om zijn pijn
Hij wil alleen de tijd terug die voorbij is
Om zich zo te verliezen in de schoonheid van haar stem
Ze kan de dingen niet meer hetzelfde zien
Want in de zee van vergeten
Is alles al gebleven
De oceaan heeft zijn blauwe kleur verloren
De sterren kijken, de Maan omarmt hem
En een engel huilt
De sterren kijken, de Maan omarmt hem
En een engel huilt
Escrita por: Annette Moreno