Carreteres Que No Van Enlloc
Carreteres que no van enlloc,
travessen arena, països sencers,
un hotel atrotinat, pintat de blanc,
terrassa amb piscina i s'aigua un poc verda.
Una parella en banyadors
a ses tumbones miren sa premsa,
i veuen un cotxe passar:
On deu anar? Jo t'ho dic.
De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.
Carreteres que no van enlloc,
no surten a guies ni mapes tampoc,
un camió avariat, abandonat
a sa cuneta, fossilitzant.
Una senyora ven llimonada
a prostitutes acalorades,
i veuen un cotxe passar:
On deu anar? Jo t'ho dic.
De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.
De sobte ciutats il·luminen es seu tros de sa nit,
a més quilowatts que hi dediquen, més s'ha d'aclarir,
una esfera de llum que difumina el cel de beix a blau marí,
de sobte ciutats desafien s'univers hostil.
Caminos Que No Llevan a Ningún Lado
Caminos que no llevan a ningún lado,
atraviesan arena, países enteros,
un hotel desgastado, pintado de blanco,
terraza con piscina y agua un poco verde.
Una pareja en trajes de baño
en las tumbonas miran el periódico,
y ven pasar un coche:
¿A dónde irá? Te lo digo yo.
De repente ciudades iluminan su trozo de la noche,
cuanto más kilovatios le dedican, más se aclara,
una esfera de luz que difumina el cielo de beige a azul marino,
de repente ciudades desafían al universo hostil.
Caminos que no llevan a ningún lado,
no salen en guías ni mapas tampoco,
un camión averiado, abandonado
en la cuneta, fosilizándose.
Una señora vende limonada
a prostitutas acaloradas,
y ven pasar un coche:
¿A dónde irá? Te lo digo yo.
De repente ciudades iluminan su trozo de la noche,
cuanto más kilovatios le dedican, más se aclara,
una esfera de luz que difumina el cielo de beige a azul marino,
de repente ciudades desafían al universo hostil.
De repente ciudades iluminan su trozo de la noche,
cuanto más kilovatios le dedican, más se aclara,
una esfera de luz que difumina el cielo de beige a azul marino,
de repente ciudades desafían al universo hostil.
Escrita por: Joan Miquel Oliver