La Martina
Quince años, tenía Martina
Cuando, su amor, me entregó
A los dieciséis cumplidos
Una traición, me jugó
Y estaban en la conquista
Cuando el marido llegó
¿Qué estás haciendo, Martina
Que no estás en tu color?
Aquí, me he estado sentada
No me he podido dormir
Si me tienes desconfianza
No te separes de mí
¿De quién es esa pistola?
¿De quién es ese reloj?
¿De quién es ese caballo
Que, en mi corral, relinchó?
Ese caballo es muy tuyo
Tu papá te lo mandó
Pa' que jueras a la boda
De tu hermana, la menor
¡Ay! Pobre Martina, parecía pan de cera
'Taba verde limón
Le cayeron con las manos en la masa
¡Ay!
Yo, ¿pa' que quiero caballos
Si, caballos, tengo yo?
Lo que quiero es que me digas
¿Quién, en mi cama, durmió?
En tu cama, naiden duerme
Cuando tú no estás aquí
Si me tienes desconfianza
No te separes de mí
Y la tomó de la mano
A sus papás la llevó
Suegros, aquí esta Martina
Que, una traición, me jugó
Llévatela tú, mi yerno
La Iglesia te la entregó
Y, si ella te ha traicionado
La culpa, no tengo yo
Ah-ah-ah, la criaron mañosa
Salió mañosa, cuatrera, alborotadora
Po're, po're viejo
Hincadita de rodillas
Nomás seis tiros le dio
El amigo del caballo
Ni por la silla volvió
La Martina
Vijftien jaar was Martina
Toen ze haar liefde gaf
Op zestienjarige leeftijd
Speelde ze me bedrog af
En ze waren aan het veroveren
Toen de man arriveerde
Wat ben je aan het doen, Martina
Dat je niet in je kleur bent?
Hier heb ik gezeten
Ik kon niet slapen
Als je me niet vertrouwt
Blijf dan bij me in de buurt
Van wie is dat pistool
Van wie is dat horloge
Van wie is dat paard
Dat in de stal hinnikte?
Dat paard is heel van jou
Je vader heeft het je gestuurd
Zodat je naar de bruiloft ging
Van je jongste zus
Wat heb ik aan paarden
Als ik zelf paarden heb
Wat ik wil is dat je me zegt
Wie er in mijn bed sliep?
In jouw bed slaapt niemand
Als jij hier niet bent
Als je me niet vertrouwt
Blijf dan bij me in de buurt
En ze nam haar bij de hand
Naar haar ouders bracht ze
Schoonouders, hier is Martina
Die me bedrog heeft aangedaan
Neem haar mee, mijn schoonzoon
De kerk heeft haar aan jou gegeven
En als ze je heeft bedrogen
Dan is de schuld niet aan mij
Knielend op de grond
Gaf hij haar maar zes schoten
De vriend van het paard
Keerde niet eens terug voor het zadel