395px

Het Moeilijke

Antonio Arco

Lo Difícil

Espero que algún día
Me cuente como vas
No es que me quite el sueño
Que es solo curiosidad

Por saber cómo te ha ido
No te vayas a asustar
Tengo claro que el pasado
Es mejor dejarlo estar

Se acaban los festejos
Termina el carnaval
Quitémonos las mascara'
Aunque duela al despertar

Qué desde la perspectiva
Qué solo el tiempo te da
Ni fue tan bueno en su principio
Ni tan malo en su final
Y lo que aprendí contigo
Inevitablemente es
Un pedacito de mi forma de ser

Si lloré me hice más fuerte
Y no quiero que moleste
Pa quedarme con lo bueno que me diste
¿Viste?

Eran verdades las mentiras
Mentira la verdad
Y así corría el tiempo hasta que pude comprobar

Que la verdad y la mentira
Son del mismo material
Que depende de las lentes
Por las que quieras mirar

Sabiendo que es más fácil
No saber na de ti
Y como lo sencillo
No está hecho para mí

Me complico la existencia
Intentando redimir
Y entender que no entendiste
Lo difícil que hay en mí
Y lo que aprendí contigo
Inevitablemente es
Un pedacito de mi forma de ser

Si lloré me hice más fuerte
Y no quiero que moleste
Pa quedarme con lo bueno que me diste
¿Viste?

Y lo que aprendí contigo
Inevitablemente es
Un pedacito de mi forma de ser

Si lloré me hice más fuerte
Y no quiero que moleste
Pa quedarme con lo bueno que me diste
¿Viste?

Het Moeilijke

Ik hoop dat je op een dag
Me vertelt hoe het gaat
Het houdt me niet wakker
Het is gewoon nieuwsgierigheid

Om te weten hoe het met je is
Schrik niet te veel
Ik weet dat het verleden
Beter met rust gelaten kan worden

De feesten zijn voorbij
De carnaval is afgelopen
Laten we de maskers afdoen
Ook al doet het pijn om wakker te worden

Want vanuit het perspectief
Dat alleen de tijd je geeft
Was het in het begin niet zo goed
En aan het eind niet zo slecht
En wat ik van jou heb geleerd
Is onvermijdelijk
Een stukje van mijn manier van zijn

Als ik heb gehuild ben ik sterker geworden
En ik wil niet dat het stoort
Om te blijven bij het goede dat je me gaf
Zag je dat?

De leugens waren waarheden
De waarheid was een leugen
En zo verstreek de tijd tot ik het kon bewijzen

Dat de waarheid en de leugen
Van hetzelfde materiaal zijn
Het hangt af van de lenzen
Waarmee je wilt kijken

Wetende dat het makkelijker is
Om niets van jou te weten
En zoals het eenvoudige
Niet voor mij is gemaakt

Ik maak mijn bestaan ingewikkeld
Proberend te verzoenen
En te begrijpen dat je niet begreep
Hoe moeilijk het is in mij
En wat ik van jou heb geleerd
Is onvermijdelijk
Een stukje van mijn manier van zijn

Als ik heb gehuild ben ik sterker geworden
En ik wil niet dat het stoort
Om te blijven bij het goede dat je me gaf
Zag je dat?

En wat ik van jou heb geleerd
Is onvermijdelijk
Een stukje van mijn manier van zijn

Als ik heb gehuild ben ik sterker geworden
En ik wil niet dat het stoort
Om te blijven bij het goede dat je me gaf
Zag je dat?

Escrita por: Antonio Arco