Alba
No sé por qué
Tu llegada al mundo fue así
Te costó salir
No sé por qué
Me sentí el hombre más feliz
Ya estabas aquí
Pude entender
Que eras un pedazo de mi ser
Tan igual a mí
Y no olvidaré aquel olor a vida en tu piel
Nada más nacer
El Sol te doro la piel
Para que morena fueras
Y a una palmada se oyó
El canto de una sirena
No sé por qué
Dos estrellas bajaron para rizar tu pelo
Olé y olé
No sé por qué
Dos cometas se convirtieron en tus ojos negros
Olé y olé
Tan bonita, tan morena
Tan gitana como era
La flor que siempre quise en mi jardín
La flor que siempre quise en mi jardín
No sé por qué
Tu llegada al mundo fue así
Te costó salir
No sé por qué
Me sentí el hombre más feliz
Ya estabas aquí
Tan bonita, tan morena
Tan gitana como era
La flor que siempre quise en mi jardín
La flor que siempre quise en mi jardín
Alba
Ik weet niet waarom
Je komst in de wereld zo was
Het kostte je moeite om te komen
Ik weet niet waarom
Ik voelde me de gelukkigste man
Je was al hier
Ik kon begrijpen
Dat je een deel van mijn wezen was
Zo gelijk aan mij
En ik zal die geur van leven op je huid niet vergeten
Niets meer dan bij je geboorte
De zon gaf je huid een gouden gloed
Zodat je bruin zou zijn
En met een klap hoorde je
Het gezang van een sirene
Ik weet niet waarom
Twee sterren kwamen naar beneden om je haar te krullen
Olé en olé
Ik weet niet waarom
Twee kometen werden je zwarte ogen
Olé en olé
Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde
Ik weet niet waarom
Je komst in de wereld zo was
Het kostte je moeite om te komen
Ik weet niet waarom
Ik voelde me de gelukkigste man
Je was al hier
Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde