395px

Twee Kruisen

Antonio Molina

Dos Cruces

Sevilla tuvo que ser
Con su lunita plateada
Testigo de nuestro amor
Bajo la noche callada
Y nos quisimos tú y yo
Con un amor sin pecado
Pero el destino ha querido
Que vivamos separados

Están clavadas dos cruces
En el monte del olvido
Por dos amores que han muerto
Que son el tuyo y el mío
Están clavadas dos cruces
En el monte del olvido
Por dos amores que han muerto
Que son el tuyo y el mío

¡Ay barrio de Santa Cruz!
¡Ay plaza de Doña Elvira!
Hoy vuelvo yo a recordar
Y me parece mentira
Ya todo aquello pasó
Todo quedó en el olvido
Nuestras promesas de amores
En el aire se han perdido

Están clavadas dos cruces
En el monte del olvido
Por dos amores que han muerto
Que son el tuyo y el mío
Están clavadas dos cruces
En el monte del olvido
Por dos amores que han muerto
Que son el tuyo y el mío

Que son el tuyo y el mío

Twee Kruisen

Sevilla moest het zijn
Met zijn zilveren maan
Getuige van onze liefde
Onder de stille nacht
En we hielden van elkaar
Met een liefde zonder zonden
Maar het lot heeft gewild
Dat we gescheiden leven

Er staan twee kruisen
Op de berg van de vergetelheid
Voor twee liefdes die zijn gestorven
Die van jou en die van mij
Er staan twee kruisen
Op de berg van de vergetelheid
Voor twee liefdes die zijn gestorven
Die van jou en die van mij

Oh wijk van Santa Cruz!
Oh plein van Doña Elvira!
Vandaag herinner ik me weer
En het lijkt wel een leugen
Dat alles voorbij is
Alles is in de vergetelheid gebleven
Onze beloften van liefde
Zijn in de lucht verloren gegaan

Er staan twee kruisen
Op de berg van de vergetelheid
Voor twee liefdes die zijn gestorven
Die van jou en die van mij
Er staan twee kruisen
Op de berg van de vergetelheid
Voor twee liefdes die zijn gestorven
Die van jou en die van mij

Die van jou en die van mij

Escrita por: Carmelo Larrea