Himno del Ecuador
Salve oh Patria, ¡mil veces! ¬Oh Patria!
Gloria a ti! Y a tu pecho rebosa
Gozo y paz, y tu frente radiosa
Más que el sol contemplamos lucir
Indignados tus hijos del yugo
Que te impuso la ibérica audacia
De la injusta y horrenda desgracia
Que pesaba fatal sobre ti
Santa voz a los cielos alzaron
Voz de noble y sin par juramento
De vengarte del monstruo sangriento
De romper ese yugo servil
Los primeros los hijos del suelo
Que, soberbio; el Pichincha decora
Te aclamaron por siempre señora
Y vertieron su sangre por ti
Dios miró y aceptó el holocausto
Y esa sangre fue germen fecundo
De otros héroes que, atónito, el mundo
Vio en tu torno a millares surgir
De estos héroes al brazo de hierro
Nada tuvo invencible la tierra
Y del valle a la altísima sierra
Se escuchaba el fragor de la lid
Tras la lid la victoria volaba
Libertad tras el triunfo venía
Y al león destrozado se oía
De impotencia y despecho rugir
Cedió al fin la fiereza española
Y hoy, oh Patria, tu libre existencia
Es la noble y magnifica herencia
Que nos dio, el heroísmo feliz
De las manos paternas la hubimos
Nadie intente arrancárnosla ahora
Ni nuestra ira excitar vengadora
Quiera, necio o audaz, contra sí
Nadie, oh Patria, lo intente. Las sombras
De tus héroes gloriosos nos miran
Y el valor y el orgullo que inspiran
Son augurios de triunfos por ti
Venga el hierro y el plomo fulmíneo
Que a la idea de guerra, y venganza
Se despierta la heroica pujanza
Que hizo al fiero español sucumbir
Y si nuevas cadenas prepara
La injusticia de bárbara suerte
Gran Pichincha! prevén tú la muerte
De la patria y sus hijos al fin
Hunde al punto en tus hondas entrañas
Cuando existe en tu tierra: el tirano
Huelle sólo cenizas y en vano
Busque rastro de ser junto a ti
Hymne van Ecuador
Heil oh Vaderland, duizend keer! Oh Vaderland!
Eer aan jou! En jouw borst overstroomt
Vreugde en vrede, en jouw stralende voorhoofd
Meer dan de zon zien we schitteren.
Verontwaardigd zijn jouw kinderen over de juk
Dat je werd opgelegd door de Iberische durf,
Van de onrechtvaardige en afschuwelijke ellende
Die fatale druk op jou legde.
Heilige stem naar de hemelen verhief
Stem van nobel en ongeëvenaard eed
Om wraak te nemen op het bloeddorstige monster
Om dat dienende juk te breken.
De eersten, de kinderen van de grond
Die, trots, de Pichincha siert,
Juichten jou voor altijd toe, mevrouw
En vergoten hun bloed voor jou.
God keek en aanvaardde het offer
En dat bloed was een vruchtbare kiem
Van andere helden die, verbijsterd, de wereld
Zag duizenden om jou heen opkomen.
Van deze helden had de ijzeren arm
Niets onoverwinnelijk op aarde,
En van de vallei tot de hoogste berg
Was het gekletter van de strijd te horen.
Na de strijd vloog de overwinning
Vrijheid kwam na de triomf
En de verwoeste leeuw hoorde men
Ruggensteunend van machteloosheid en woede.
Eindelijk gaf de Spaanse wreedheid toe
En vandaag, oh Vaderland, jouw vrije bestaan
Is de nobele en magnifieke erfenis
Die ons het gelukkige heldendom gaf.
Uit de vaderlijke handen ontvingen we het
Laat niemand het ons nu proberen af te nemen
Of onze wraakzuchtige woede opwekken
Wil, dwaas of stoutmoedig, tegen zichzelf.
Laat niemand, oh Vaderland, het proberen. De schaduwen
Van jouw glorieuze helden kijken naar ons
En de moed en trots die ze inspireren
Zijn voortekenen van overwinningen voor jou.
Kom met ijzer en bliksem lood
Dat bij het idee van oorlog en wraak
De heroïsche kracht ontwaakt
Die de woeste Spanjaard deed bezwijken.
En als nieuwe ketenen worden voorbereid
Door de onrechtvaardigheid van barbaarse lot
Grote Pichincha! Voorzie de dood
Van het vaderland en zijn kinderen ten slotte.
Verdrink onmiddellijk in jouw diepe ingewanden
Wanneer de tiran in jouw land bestaat
Laat alleen as achter en tevergeefs
Zoek een spoor van bestaan naast jou.