607591746
Recuerdo aquella noche
No brillaba nada más que el carmín
Hasta arriba de consuelo, de tequila y serrín
Nos faltaba un trapecista, un diccionario, una redada y un zoo
Litros de cerveza, cuatro manos y una carta de amor
Mucho más que uno
Dos majaras en la Puerta del Sol
Presumiendo de valientes
Y cantando tu canción
Devuélveme la vida, devuélveme la vida, que me la han quitado
Que paren ese taxi, hoy se quema Madrid
Veintidós maquetas, siete euros y a un garito de Chamberí
Traficantes de canciones, quien nos paga el porvenir
La persiana está bajada la gente desquiciada y nadie quiere salir
607 591 746
Llevo la vida planeando este viaje
Voy sin maletas, llevaré mi corazón
Y me lo han quitado y me lo han quitado
Las siete de la mañana
Se nos ha acabado hasta el dormir
La calle está cerrada
La luz envenenada y solo queda seguir
Un hotel sin pretensiones
En tres horas nos echan de aquí
Otra habitación que no sabrá más de ti, ni de mí
La ilusión está planchada
Las canciones me preguntan si es aquí
De los susurros de abril
Del sentir, del despertar
Aunque la noche fue gris
Del saber que estoy hecho
De pedacitos de ti, de pedacitos de ti
Recuerdo aquella noche
Nada será igual sin ti
Contigo lo era todo
Sin ti soy medio sordo y no sé vivir
Nos sobraron tantas cosas
Y otras tantas me faltan a mí
Esto te lo canto para que sepas que me acuerdo de ti
Juntos más que uno, una banda, un concierto y una canción
Y entre sobras y sobras me faltas
Y me faltan las sobras que tenía tu amor
Y sobraron las quinientas veces que dijimos que no
607591746
Ik herinner me die nacht
Er scheen niets anders dan het karmijn
Tot de nok vol troost, tequila en zaagsel
We hadden een trapezeartiest nodig, een woordenboek, een inval en een zoo
Liters bier, vier handen en een liefdesbrief
Veel meer dan één
Twee gekken op de Puerta del Sol
Opscheppend over dapperheid
En jouw lied aan het zingen
Geef me mijn leven terug, geef me mijn leven terug, want ze hebben het van me afgenomen
Haal die taxi tot stilstand, vandaag brandt Madrid
Tweeëntwintig demo's, zeven euro's en naar een kroeg in Chamberí
Songdealers, wie betaalt onze toekomst
De rolluiken zijn dicht, de mensen zijn gek en niemand wil naar buiten
607 591 746
Ik heb mijn leven gepland voor deze reis
Ik ga zonder koffers, ik neem mijn hart mee
En ze hebben het van me afgenomen en ze hebben het van me afgenomen
Zeven uur 's ochtends
We hebben zelfs het slapen niet meer
De straat is afgesloten
Het licht is vergiftigd en er is alleen nog maar doorgaan
Een hotel zonder pretenties
Over drie uur worden we hier weggestuurd
Een andere kamer die niet meer van jou of van mij zal weten
De illusie is gestreken
De liedjes vragen me of dit de plek is
Van de fluisteringen van april
Van het voelen, van het ontwaken
Hoewel de nacht grijs was
Van het weten dat ik gemaakt ben
Van stukjes van jou, van stukjes van jou
Ik herinner me die nacht
Niets zal hetzelfde zijn zonder jou
Met jou was alles
Zonder jou ben ik half doof en weet ik niet hoe te leven
We hadden zoveel dingen over
En andere dingen ontbreken me
Dit zing ik voor jou zodat je weet dat ik aan je denk
Samen meer dan één, een band, een concert en een lied
En tussen de rest mis ik jou
En ik mis de rest die jouw liefde had
En er bleven vijfhonderd keer over dat we zeiden van niet