Lo Inevitable
Inesperadamente
Desesperadamente
Inevitablemente, tú
Y así tan de repente
Yo, que lo había siempre apostado todo
Yo, que por no esperar, no esperaba nada
Tú, que por no callar, me robaste el alma
Yo, que por escuchar, me quedé sin nada
Tú, que abarcabas más de lo que abrazabas
Tú, que decías tanto y más te callabas
Yo, que por más que iba, no te alcanzaba
Y resultó que el tiempo se me acababa
El menosprecio y la duda
Buscando en las ascuas
Que alguien apague el incendio
Que traigo en las alas
Inesperadamente
Desesperadamente
Inevitablemente, tú
Y así tan de repente
Yo que en tu mar de dudas me ahogaría
Sé que, por más que vaya, nunca vendrías
Mira, si es por creer, yo te creería
Y sé que cuando yo empiece, tú acabarías
Llevo algún tiempo sin viento
Y nadando sin agua
Que alguien te arregle la noche
La suerte y la cama
Inesperadamente
Desesperadamente
Inevitablemente, tú
Y así tan de repente
El compromiso en la cuna
Y el amor en la parra
Que alguien encienda la luz
Y que me alumbren el alma
Yo, que lo había siempre apostado todo
Yo, que por no esperar, no esperaba nada
Tú, que por no callar, me robaste el alma
Yo, que por escuchar, me quedé sin nada
Tú, que abarcabas más de lo que abrazabas
Tú, que decías tanto y más te callabas
Yo, que por más que iba, no te alcanzaba
Y resultó que el tiempo se me acababa
El menosprecio y la duda
Buscando en las ascuas
Que alguien apague el incendio
Que traigo en las alas
Inevitablemente, tú
Het Onvermijdelijke
Onverwacht
Wanhopig
Onvermijdelijk, jij
En zo ineens
Ik, die altijd alles had ingezet
Ik, die niet verwachtte, niets verwachtte
Jij, die me de ziel stal door niet te zwijgen
Ik, die luisterde, bleef met niets achter
Jij, die meer omarmde dan je kon vasthouden
Jij, die zoveel zei en meer je verzweeg
Ik, die maar doorging, jou niet kon bereiken
En het bleek dat de tijd voor mij opraakte
De minachting en de twijfel
Zoekend in de gloed
Dat iemand het vuur dooft
Dat ik op mijn vleugels draag
Onverwacht
Wanhopig
Onvermijdelijk, jij
En zo ineens
Ik, die in jouw zee van twijfels zou verdrinken
Weet dat, hoe ver ik ga, je nooit zou komen
Kijk, als het om geloven gaat, ik zou je geloven
En ik weet dat als ik begin, jij zou eindigen
Ik ben al een tijd zonder wind
En zwemmend zonder water
Dat iemand je nacht regelt
Het geluk en het bed
Onverwacht
Wanhopig
Onvermijdelijk, jij
En zo ineens
De verplichting in de wieg
En de liefde in de wijnstok
Dat iemand het licht aansteekt
En mijn ziel verlicht
Ik, die altijd alles had ingezet
Ik, die niet verwachtte, niets verwachtte
Jij, die me de ziel stal door niet te zwijgen
Ik, die luisterde, bleef met niets achter
Jij, die meer omarmde dan je kon vasthouden
Jij, die zoveel zei en meer je verzweeg
Ik, die maar doorging, jou niet kon bereiken
En het bleek dat de tijd voor mij opraakte
De minachting en de twijfel
Zoekend in de gloed
Dat iemand het vuur dooft
Dat ik op mijn vleugels draag
Onvermijdelijk, jij