Lamento Borincano
Sale loco de contento,
Con su cargamento,
Para la ciudad, si, para la ciudad.
Lleva en su pensamiento,
Todo un mundo lleno
De felicidad, si, de felicidad.
Piensa remediar la situación
Del hogar, que es toda su ilusión, ay.
Y alegre el jibarito va,
Pensando así, diciendo así,
Cantando así por el camino:
“Si yo vendo la carga mi dios querido,
Un traje a mi viejita voy a comprar”.
Y alegre también su yegua va,
Al presentir que aquel cantar,
Es todo un himno de alegría,
En eso le sorprende la luz del día
Y llegan al mercado de la ciudad.
Borinquen, la tierra del edén,
La que al cantar, el gran gauthier,
Llamó la perla de los mares,
Ahora que tú te mueras con tus pesares,
Déjame que te cante yo también.
Yo también.
(Pasa la mañana entera,
Sin que nadie quiera
Su carga comprar, ay, su carga comprar.
Todo, todo está desierto
Y el pueblo está lleno
De necesidad, ay, de necesidad.
Se oye este lamento por doquier,
De mi desdichada borinquen, sí.)
(Y triste el jibarito va,
Pensando así, diciendo así,
Llorando así por el camino:
¿Qué será de borinquen mi dios querido?
¿Qué será de mis hijos y de mi hogar?)
(Oh borinquen, la tierra del edén,
La que al cantar, el gran gauthier,
Llamó la perla de los mares,
Ahora que tú te mueras con tus pesares,
Déjame que te cante yo también,
Borinquen de mi amor.)
(Yo soy hijo de borinquen
Y eso nadie va a cambiar,
Yo soy hijo de borinquen
Y eso nadie va a cambiar,
Y el día que yo me muera,
En ti quiero descansar,
Yo te adoro puerto rico
Y eso nadie me lo va a quitar.)
Lamento Borincano
Sale loco van van,
Met zijn vracht,
Naar de stad, ja, naar de stad.
Draagt in zijn gedachten,
Een wereld vol
Geluk, ja, vol geluk.
Denkt de situatie te verbeteren
Van het huis, dat is zijn grootste droom, oh.
En vrolijk gaat de jibarito,
Denkt zo, zegt zo,
Zingt zo op de weg:
"Als ik mijn vracht verkoop, mijn lieve god,
Koop ik een pak voor mijn oude moeder."
En vrolijk gaat ook zijn merrie,
Voelt dat dat gezang,
Een echte hymne van vreugde is,
Dan verrast de dageraad hen
En ze komen aan op de markt van de stad.
Borinquen, het land van het paradijs,
Dat de grote Gauthier zong,
De parel van de zeeën noemde,
Nu je sterft met je zorgen,
Laat me ook voor je zingen.
Ik ook.
(De hele ochtend gaat voorbij,
Zonder dat iemand wil
Zijn vracht kopen, oh, zijn vracht kopen.
Alles, alles is verlaten
En het dorp is vol
Van nood, oh, van nood.
Dit geklaag weerklinkt overal,
Van mijn ongelukkige Borinquen, ja.)
(En treurig gaat de jibarito,
Denkt zo, zegt zo,
Huilt zo op de weg:
Wat zal er van Borinquen, mijn lieve god?
Wat zal er van mijn kinderen en mijn huis?)
(Oh Borinquen, het land van het paradijs,
Dat de grote Gauthier zong,
De parel van de zeeën noemde,
Nu je sterft met je zorgen,
Laat me ook voor je zingen,
Borinquen van mijn liefde.)
(Ik ben een kind van Borinquen
En dat zal niemand veranderen,
Ik ben een kind van Borinquen
En dat zal niemand veranderen,
En de dag dat ik sterf,
Wil ik in jou rusten,
Ik aanbid je Puerto Rico
En dat zal niemand me afnemen.)