395px

Laten we van elkaar houden

Antonio Tormo

Amémonos

Buscaba mi alma, con afán tu alma buscaba yo
La virgen que a mi frente
Tocaba con sus labios dulcemente
En el febril insomnio, del amor

Buscaba yo, la mujer pálida y bella que en sueños
Me visita desde niño
Para partir, con ella mi cariño
Para partir con ella, mi dolor

Como en la sacra soledad del templo
Sin ver a Dios se siente su presencia
Yo presentí en el mundo tu existencia
Y como a Dios, sin verte te adoré

No preguntaba ni sabía tu nombre
Dónde iba a encontrarte, lo ignoraba
Pero tu alma cerca de mi alma estaba
Más bien presentimiento que ilusión

Amémonos, mi bien, que en este mundo
Donde lágrimas tantas se derraman
Las que vierten, quizás los que se aman
Tienen un no sé qué de bendición

Amar es empapar el pensamiento
Con la fragancia del edén perdido
Amar, amar es llevar herido
Con un dardo celeste el corazón

Es tocar los dinteles de la gloria
Es ver tus ojos, es escuchar tu acento
Es en el alma llevar el firmamento
Y es morir a tus pies de adoración

Laten we van elkaar houden

Ik zocht mijn ziel, met verlangen zocht ik jouw ziel
De maagd die op mijn voorhoofd
Zachtjes met haar lippen raakte
In de koortsachtige slapeloosheid, van de liefde

Ik zocht de bleke en mooie vrouw die in dromen
Mij sinds mijn kindertijd bezoekt
Om met haar mijn genegenheid te delen
Om met haar mijn pijn te delen

Zoals in de heilige eenzaamheid van de tempel
Zonder God te zien voel je zijn aanwezigheid
Ik voelde jouw bestaan in de wereld
En zoals God, zonder je te zien, vereerde ik je

Ik vroeg niet en wist je naam niet
Waar ik je zou vinden, dat wist ik niet
Maar jouw ziel was dichtbij mijn ziel
Meer een voorgevoel dan een illusie

Laten we van elkaar houden, mijn lief, want in deze wereld
Waar zoveel tranen worden vergoten
Diegenen die huilen, misschien de geliefden
Hebben een of ander soort zegen

Liefhebben is de gedachten doordrenken
Met de geur van het verloren paradijs
Liefhebben, liefhebben is gewond zijn
Met een hemelse pijl in het hart

Het is de drempels van de glorie aanraken
Het is jouw ogen zien, het is jouw accent horen
Het is in de ziel de hemel dragen
En het is sterven aan jouw voeten van aanbidding

Escrita por: Carlos Montbrun Ocampo, Manuel Ceferino Flores