395px

Lambreta

António Zambujo

Lambreta

Vem dar uma voltinha na minha lambreta
E deixa de pensar no tal Vilela
Que tem carro e barco à vela
O pai tem, a mãe também
Que é tão, tão
Sempre a preceito
Cá para mim no meu conceito
Se é tão, tão e tem, tem, tem
Tem que ter algum defeito

Vem dar uma voltinha na minha lambreta
Vê só como é bonita
É vaidosa, a rodinha mais vistosa
Deixa um rasto de cometa
É baixinha mas depois
Parece feita para dois
Sem falar nos etcéteras
Que fazem de nós heróis

Eu sei que tenho estilo gingão
Volta e meia vai ao chão
Quando faz de cavalinho
Mas depois passa-lhe a dor
Endireita o guiador
E regressa de beicinho
Para o pé do seu amor

Vem dar uma voltinha na minha lambreta
Eu juro que eu guio devagarinho
Tu só tens de estar juntinho
Por razões de segurança
E se a estrada nos levar
Noite fora até mar
Páro na beira da esperança
Com a luzinha a alumiar

E deixa de pensar no tal Vilela
Que tem carro e barco à vela
O pai tem, a mãe também
Que é tão, tão
Sempre a preceito
Cá para mim, no meu conceito
Se é tão tão e tem tem tem
Tem que ter algum defeito
Se é tão, tão e tem, tem, tem
Tem que ter algum defeito
Se é tão tão e tem tem tem
Tem que ter algum defeito

Lambreta

Kom een ritje maken op mijn lambreta
En laat die Vilela maar even voor wat het is
Die heeft een auto en een zeilboot
Zijn vader heeft er een, zijn moeder ook
Want hij is zo, zo
Altijd perfect
Als je het mij vraagt, in mijn ogen
Als hij zo, zo is en heeft, heeft, heeft
Moet er wel iets mis zijn

Kom een ritje maken op mijn lambreta
Kijk eens hoe mooi hij is
Hij is trots, de mooiste wielen
Laat een spoor van een komeet achter
Hij is klein, maar dan
Lijkt hij gemaakt voor twee
En niet te vergeten de dingen
Die ons tot helden maken

Ik weet dat ik stijl heb, zo swingend
Af en toe valt hij om
Als hij als een paardje doet
Maar dan is de pijn weer weg
Rechtdoor met het stuur
En komt terug met een pruillip
Naar de voeten van zijn liefde

Kom een ritje maken op mijn lambreta
Ik zweer dat ik rustig rij
Je hoeft alleen maar dicht bij me te zijn
Om veiligheidsredenen
En als de weg ons brengt
De nacht in, tot aan de zee
Stop ik aan de rand van de hoop
Met het lampje dat schijnt

En laat die Vilela maar even voor wat het is
Die heeft een auto en een zeilboot
Zijn vader heeft er een, zijn moeder ook
Want hij is zo, zo
Altijd perfect
Als je het mij vraagt, in mijn ogen
Als hij zo, zo is en heeft, heeft, heeft
Moet er wel iets mis zijn
Als hij zo, zo is en heeft, heeft, heeft
Moet er wel iets mis zijn
Als hij zo, zo is en heeft, heeft, heeft
Moet er wel iets mis zijn

Escrita por: João Monge