Hippo
Kädet pelkkää tahraa
Jokaiselle on oma nimensä
Kun mä katson peiliin
Toivon etten se olisi minä
Sillä minun piti olla parempi
Olla muuta kuin ne joita vihasin
Sillä minä luulin että oisin enemmän
Oisin enemmän kuin mihin minä yletän
Tuskanpellot viljaa tulvillaan
Korkoineen takaisin kaiken saa
En saa jättää syömättä yhtään
En jyvääkään
Nämä teot kirjoittaa
Sydämeeni kuin polttorauta
Lupaukset ilmaa
Jokaiselle valmis hauta
Niinkuin kaiken piti olla viimeinkin hyvin
Ja luulin että kaikki meni niinkuin pitikin
Mikä piru teki mussa ilkitekojaan?
Vai tarvittiinko sitä edes mua auttamaan?
Tuskanpellot viljaa tulvillaan
Korkoineen takaisin kaiken saa
En saa jättää syömättä yhtään
En jyvääkään
Hipopótamo
Manos pura mancha
Cada uno tiene su propio nombre
Cuando me miro en el espejo
Espero que no sea yo
Porque se suponía que iba a ser mejor
Ser algo diferente a los que odiaba
Porque pensé que sería más
Ser más de lo que alcanzo
Los campos de dolor rebosan de grano
Con intereses, todo se recupera
No puedo dejar de comer nada
Ni un solo grano
Estos actos escriben
En mi corazón como un hierro al rojo vivo
Las promesas son aire
Para cada uno hay una tumba lista
Como todo debía estar finalmente bien
Y pensé que todo salió como debía
¿Qué demonios hizo maldades en mí?
¿O ni siquiera se necesitaba que yo ayudara?
Los campos de dolor rebosan de grano
Con intereses, todo se recupera
No puedo dejar de comer nada
Ni un solo grano