395px

Rastro

Apulanta

Jälki

Mielen ikkunoista, sielun onkaloista, toisiamme etsittiin
Sisään katsomalla, toista muuttamalla, päästäisiin viimeinkin
Kohti ikuisuutta, kuolemattomuutta, aikakautta seuraavaa
Silti kuten moukat, toisiamme loukattiin ja harhauduttiin

Enkä tunne sua niinkuin ennen

Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois

Järjen kiemuroihin, lihan vankiloihin, toisiltamme poistuttiin
Viilto ihollani, silmäkulmassani, vuotaa sun elämää

Etkä tunne mua niinkuin ennen

Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois

Enkä tunne sua niinkuin ennen

Jälki, jota kannan on viimeinen tie
Silta, jota kuljen vaan tyhjyyteen taipuu
Pelko, joka uhrinsa pohjalle vie
Totuuden ristiltä pois

Rastro

Desde las ventanas de la mente, desde los abismos del alma, nos buscábamos mutuamente
Mirándonos hacia adentro, cambiándonos el uno al otro, finalmente podríamos llegar
Hacia la eternidad, la inmortalidad, la próxima era
Aun así, como tontos, nos lastimamos mutuamente y nos desviamos

Y no te conozco como antes

El rastro que llevo es el último camino
El puente que cruzo se dobla hacia la nada
El miedo que lleva a sus víctimas al fondo
Lejos del crucifijo de la verdad

En los laberintos de la razón, en las prisiones de la carne, nos alejamos el uno del otro
El corte en mi piel, en mi ojo, derrama tu vida

Y no me conoces como antes

El rastro que llevo es el último camino
El puente que cruzo se dobla hacia la nada
El miedo que lleva a sus víctimas al fondo
Lejos del crucifijo de la verdad

Y no te conozco como antes

El rastro que llevo es el último camino
El puente que cruzo se dobla hacia la nada
El miedo que lleva a sus víctimas al fondo
Lejos del crucifijo de la verdad

Escrita por: