El Fantasma
Salgo volando por la ventana, y tantos días quedan atrás
Ya no me duelen todas las cosas que ayer me podían molestar
Son cajones que se cierran para que nadie los vea
Son palabras que no pude decir
Pero ya no me importa, porque nada me toca
Y no hay nada vivo dentro de mí
Floto en el aire desde esta tarde, cuando mi cabeza
Explotó
Ahora el piso es de nubes y me asomo cada tanto
A espiarte desde donde estoy
Y veo, y vuelo
Y veo, y vuelo
El barrio se ilumina y la noche se hace día
Brilla como un árbol de Navidad
Y estoy alto, muy alto, y las luces de los autos
Que se frenan cada tanto, y vuelven a arrancar
Y veo a la gente corriendo como una coreografía sin fin
Y huelo como en una avioneta, el olor a fugazzeta que cocina mamá
Y me acuerdo de aquel día en que decías
Si pudieras ser un pájaro ¿qué harías?
Ahora que floto y no siento lo que toco
Y la gente no me ve pasar
Voy a aprovechar para ir a buscarte
Y contarte como es todo por acá
Algunas mañanas pasa la abuela yolanda
Y nos vamos juntos a pasear
Y te manda un saludo el marido de pocha
Que me juega al ajedrez y no le puedo ganar
Y dale para adelante con el pibe de a la vuelta
Que a la tarde te paso a visitar
Yo te sigo esperando, porque nada me apura
Y algún día todos vienen para acá
Y veo (y veo), y vuelo (y vuelo)
Y veo (y veo), y vuelo (y vuelo)
Y veo (y veo), y vuelo (y vuelo)
Y lloro (y lloro) un poco (un poco)
De Spook
Ik vlieg door het raam, zoveel dagen zijn voorbij
Het doet me niet meer pijn, wat me gisteren nog kon storen
Het zijn lades die sluiten zodat niemand ze ziet
Het zijn woorden die ik niet kon zeggen
Maar het kan me niet meer schelen, want niets raakt me
En er leeft niets meer in mij
Ik zweef in de lucht sinds vanmiddag, toen mijn hoofd
Explodeerde
Nu is de vloer van wolken en ik kijk af en toe
Om je te bespioneren van waar ik ben
En ik zie, en ik vlieg
En ik zie, en ik vlieg
De buurt verlicht en de nacht wordt dag
Het straalt als een kerstboom
En ik ben hoog, heel hoog, en de lichten van de auto’s
Die af en toe stoppen, en weer optrekken
En ik zie de mensen rennen als een eindeloze choreografie
En ik ruik in een vliegtuigje, de geur van fugazzeta die mama maakt
En ik herinner me die dag dat je zei
Als je een vogel kon zijn, wat zou je dan doen?
Nu ik zweef en niet voel wat ik aanraak
En de mensen me niet zien passeren
Ga ik de kans grijpen om je te zoeken
En je vertellen hoe het hier is
Soms komt oma Yolanda langs
En gaan we samen wandelen
En de man van Pocha groet je
Die met me schaakt en ik kan niet winnen
En ga maar door met de jongen om de hoek
Die ik vanmiddag ga bezoeken
Ik blijf op je wachten, want niets haast me
En op een dag komen ze allemaal hierheen
En ik zie (en ik zie), en ik vlieg (en ik vlieg)
En ik zie (en ik zie), en ik vlieg (en ik vlieg)
En ik zie (en ik zie), en ik vlieg (en ik vlieg)
En ik huil (en ik huil) een beetje (een beetje)