Aula De Piano
Depois do almoço na sala vazia
A mãe subia pra se recostar
E no passado que a sala escondia
A menininha ficava a esperar
O professor de piano chegar
E começava uma nova lição
E a menininha, tão bonitinha
Enchia a casa feito um clarim
Abria o peito, mandava brasa
E solfejava assim
Ai, ai, ai
Lá, sol, fá, mi, ré
Tira a mão daí
Dó, dó, ré, dó, si
Aqui não dá pé
Mi, mi, fá, mi, ré
E a agora o sol, fá
Pra lição acabar
Diz o refrão quem não chora não mama
Veio o sucesso e a consagração
E finalmente deitaram na fama
Tendo atingido a total perfeição
Nunca se viu tanta variedade
A quatro mãos em concertos de amor
Mas na verdade, tinham saudade
De quando ele era seu professor
E quando ela menina e bela
Abria o berrador
Pianoles
Na het middageten in de lege kamer
Ging moeder naar boven om te rusten
En in het verleden dat de kamer verborg
Wachtte het meisje geduldig af
Op de piano docent die zou komen
En begon een nieuwe les
En het meisje, zo schattig
Vulde het huis als een trompet
Opende haar hart, gaf gas
En zong zo
Ai, ai, ai
La, sol, fa, mi, re
Haal je hand daar weg
Do, do, re, do, si
Hier kan ik niet staan
Mi, mi, fa, mi, re
En nu de sol, fa
Om de les te beëindigen
Zegt het refrein wie niet huilt, krijgt geen melk
Daar kwam het succes en de erkenning
En eindelijk lagen ze in de roem
Met de totale perfectie bereikt
Nooit eerder zoveel variëteit gezien
Met vier handen in liefdesconcerten
Maar in werkelijkheid, hadden ze heimwee
Naar de tijd dat hij haar docent was
En toen zij een mooi meisje was
Die de schreeuwlelijkheid opende
Escrita por: Toquinho, Vinícius de Moraes