Veneno
Grabé tus iniciales a fuego en mi lengua
Y puse tus verdades a prueba de ciencia
Me ahogué con tus collares y todas sus perlas
Y ahora no soy yo
Tratando de olvidarte, me clavo en la arena
Como un Land Rover Fighter sin aire en las ruedas
Como esta herida grande que nunca se cierra
Como sal y alcohol
Lo que queda entre tú y yo
Es veneno y Fanta de limón
Es tan duro como el hormigón
Lo que queda entre los dos
Es el límite de la obsesión
Es veneno y Fanta de limón
Permíteme que dude de todas tus letras
Que mueran y caduquen tus besos de fresa
Que suban el volumen y tiemblen tus piernas
Y tu corazón
Porque ahora no me aguanta en el pecho esta guerra
Se me envenena el alma con miel de culebra
Machaco las palabras buscando respuestas
Buscando tu amor
Lo que queda entre tú y yo
Es veneno y Fanta de limón
Es tan duro como el hormigón
Lo que queda entre los dos
Es el límite de la obsesión
Es veneno y Fanta de limón
Te fuiste y no consigo olvidarte
Me sigue tu fantasma y en los escaparates
Encuentro tu reflejo y huellas de tu esmalte
Señales de un olvido que llegó muy tarde
Recuerdos dentro de un embalaje
Sorpresas del pasado que se hicieron carne
Caricias, carnavales, cicatrices, sangre
Tuvimos un destino y ahora queda olvidarte
Queda el veneno, oh-ooh
Queda el veneno, oh-ooh
Queda el veneno, oh-ooh
Y la Fanta de limón
Vergif
Ik heb je initialen in mijn tong gebrandmerkt
En ik heb je waarheden op de proef gesteld
Ik heb me verstikt met je kettingen en al zijn parels
En nu ben ik niet meer mezelf
Proberend je te vergeten, zak ik weg in het zand
Als een Land Rover Fighter zonder lucht in de banden
Als deze grote wond die nooit geneest
Als zout en alcohol
Wat er tussen jou en mij overblijft
Is vergif en citroen Fanta
Het is zo hard als beton
Wat er tussen ons twee overblijft
Is de grens van obsessie
Is vergif en citroen Fanta
Laat me twijfelen aan al je woorden
Laat je aardbeienzoenen sterven en vergaan
Laat het volume omhoog gaan en laat je benen trillen
En je hart
Want nu kan ik deze oorlog niet meer in mijn borst verdragen
Mijn ziel vergiftigt met slangenhoning
Ik verpletter de woorden op zoek naar antwoorden
Op zoek naar jouw liefde
Wat er tussen jou en mij overblijft
Is vergif en citroen Fanta
Het is zo hard als beton
Wat er tussen ons twee overblijft
Is de grens van obsessie
Is vergif en citroen Fanta
Je ging weg en ik kan je niet vergeten
Je spook volgt me en in de etalages
Vind ik je reflectie en sporen van je nagellak
Tekenen van een vergetenheid die te laat kwam
Herinneringen in een verpakking
Verrassingen uit het verleden die vlees werden
Zachtjes, carnaval, littekens, bloed
We hadden een bestemming en nu blijft alleen vergeten over
Het vergif blijft, oh-ooh
Het vergif blijft, oh-ooh
Het vergif blijft, oh-ooh
En de citroen Fanta
Escrita por: Antonio Garcia, Arde Bogotá