Un Par De Botas
Sentao en su despacho el comisario, estaba hojeando expedientes
Cuando el cabo se presento trayendo al detenido
Un mozo de treinta años, a lo sumo
Vestía bomba-cha gris y corra lera, pilchas que a juzgar por la vejes
Daban pruebas de la miseria e su dueño
- Me lo entrego el sargento comisario, este es el que ante ayer robo unas botas del boliche de los Paz
- Unas botas? Ah aja
- Ladrón barato
- Como te llamas vos?
- Orencio nievas
- Y de ande sos?
- De aca mesmo señor
- Trabajas?
- No señor, no hallo trabajo
Estuve conchabo para la cosecha en la chacra e los bar cala, pero en cuantito termino la juntada e maíz, me echaron
Ahora hago algunas changas y ansí vivo
- A que le llamas changas, a andar robando?
El paisano bajo la vista al suelo
- Ande tenes las botas?
- En el rancho
- Cabo, mande a buscarlas y páselo nomas al calaboso, a este ratero, que ya vamos a ver cuanto le damos
Salio el cabo llevándose al detenido y el comisario, se quedo pensando
- Un par de botas
Ni pa robar sirven estos paisanos vagos
No habían pasado dos horas que un milico se le cuadro en la puerta
- Con licencias
Aqui tiene las botas comisario, me las dio la mujer del detenido, las tenia puesta el hijo, un chiquilin de unos siete años
- Ah aja, con que esas son las botas?
Son muy chicas pa ensuciarse las manos
Que decía la mujer?
- Y nada, lloraba como una Madalena, comisario, y cuando me iva dir, me dio esta carta, pa que se la entregara a ud. En sus propias manos
- Aver deame_
Jeh, mujeres que le piden los maridos, nada mas natural, pero lo malo que siempre los hayan angelitos aunque le hagan sombra al mesmo diablo
Pero esa carta, era distinta a todas
Escrita en un papel de estraza, mugriento y arrugao
Las palabras, eran una hilera torpe de garabatos, que había estampado la gracia y la inocencia, de aquella criaturita de siete años, ajeno por completo a la desgracia que la miseria echo sobre su rancho
El ceño el comisario se fruncía al tiempo que la iba descifrando
Y al acabar de leer casi temblaba, la hoja e papel entre sus manos
- Agente
- Mande mi comisario
- Vaya y deguelva a la mujer de Nievas, esas botas que ha tráido, dígale.. Dígale que jue un error, que nos disculpe
Dispués me le pregunta al bolichero, cuanto cuestan las botas, se las paga y que se olvide el caso
Espere, Espere no se vaya
A Orencio Nievas ya mesmo me lo larga, y que no deje de llegarse hasta aca, mañana mesmo
Puede que le haya encontrao, algún trabajo
Se retiro el milico tras la orden, el comisario se acomodo en la silla, y al par que liaba un poco de tabaco, repaso aquella carta, que aun temblaba como un pajarito hondeao entre sus manos
- Señores reyes magos
Yo les pido que se acuerden este año, de traerme las botitas
Yo soy bueno, y a según me han contao, los otros chicos
Si uno se porta bien todito el año, ustedes, no se olvidan del rigalo
Al apartar la mirada de la hoja, sintió como una brasa dentro el pecho, y echo ajuera la rabia murmurando
Mientras que la miseria haga ladrones de esta laya
Yo nunca... Servire pa comisario
Een Paar Laarzen
Zittend in zijn kantoor, de commissaris, was hij dossiers aan het doorbladeren
Toen de korporaal binnenkwam met de arrestant
Een jongeman van dertig jaar, hooguit
Hij droeg een grijze bomberjack en een leren broek, kleren die, gezien de versletenheid
Bewijzen van de ellende van hun eigenaar
- Ik heb hem van de sergeant gekregen, commissaris, dit is degene die eergisteren een paar laarzen heeft gestolen uit de winkel van de Paz
- Een paar laarzen? Ah ja
- Goedkope dief
- Hoe heet je?
- Orencio Nievas
- En waar kom je vandaan?
- Hier, meneer
- Werk je?
- Nee meneer, ik kan geen werk vinden
Ik had een baantje voor de oogst op de boerderij van de Barcala, maar zodra de maïs binnen was, hebben ze me eruit gegooid
Nu doe ik wat klusjes en zo leef ik
- Wat noem je klusjes, stelen?
De boer keek naar de grond
- Waar zijn de laarzen?
- In de hut
- Korporaal, ga ze halen en zet deze dief maar in de cel, we zullen wel zien wat we hem geven
De korporaal ging weg met de arrestant en de commissaris bleef nadenken
- Een paar laarzen
Zelfs om te stelen zijn deze luie boeren niet goed genoeg
Er waren nog geen twee uur voorbij of een soldaat stond voor de deur
- Met vergunning
Hier zijn de laarzen, commissaris, de vrouw van de arrestant gaf ze me, de zoon had ze aan, een jochie van een jaar of zeven
- Ah ja, dus dat zijn de laarzen?
Ze zijn veel te klein om je handen vies te maken
Wat zei de vrouw?
- En niets, ze huilde als een Magdalena, commissaris, en toen ik wegging, gaf ze me deze brief, om aan u te overhandigen. In uw eigen handen
- Laat maar zien_
Hah, vrouwen die om hun mannen vragen, niets natuurlijker, maar het vervelende is dat ze altijd engeltjes zijn, ook al maken ze schaduw voor de duivel zelf
Maar die brief, was anders dan alle anderen
Geschreven op een vieze, gekreukte papieren zak
De woorden waren een onhandige rij krabbels, die de genade en onschuld van dat zevenjarige kind uitstraalden, volkomen onwetend van het ongeluk dat de ellende over zijn hut had gebracht
De frons van de commissaris werd dieper terwijl hij het aan het ontcijferen was
En toen hij klaar was met lezen, trilde hij bijna, het papier tussen zijn handen
- Agent
- Wat is er, commissaris?
- Ga en geef de vrouw van Nievas de laarzen terug die ze heeft gebracht, zeg haar.. Zeg haar dat het een vergissing was, dat ze ons moet vergeven
Vraag daarna de winkelier hoeveel de laarzen kosten, betaal ze en laat het geval vergeten
Wacht, wacht, ga niet weg
Orencio Nievas moet ik nu meteen laten komen, en laat hem niet vergeten hierheen te komen, morgen al
Misschien heb ik wel een baan voor hem gevonden
De soldaat vertrok na de opdracht, de commissaris maakte het zich gemakkelijk in de stoel, en terwijl hij wat tabak aan het rollen was, herlas hij die brief, die nog trilde als een vogeltje in zijn handen
- Beste koningen
Ik vraag jullie dit jaar om me de laarzen te brengen
Ik ben goed, en zoals me is verteld, de andere kinderen ook
Als je je het hele jaar goed gedraagt, vergeten jullie het cadeau niet
Toen hij zijn blik van het papier afwendde, voelde hij een gloed in zijn borst, en hij stootte de woede eruit terwijl hij mompelde
Zolang de ellende deze soort tot dieven maakt
Zal ik nooit... Geschikt zijn als commissaris