Hasta perder la cuenta
La perdí de vista a principios de verano
se llevó el bolso de mano y no dejó ninguna pista.
me quedé mirando el techo con la procesión por dentro
y un remolino en el centro matemático del pecho.
El tiempo se resbala gota a gota por mi frente
estoy solo de repente y esta soledad es mala
en el sofá conversando con las plantas
tengo un nudo en la garganta
sé que ya no volverá
Sueño con un otoño de besos y rosas
con las siluetas de las ramas desnudas
con rubias morenas y pelirrojas
sueño con un amor que me sacuda
Si julio es pedregoso agosto es un desierto
muchas noches me despierto empapado y tembloroso
que caiga una tormenta que borre todas sus huellas
cien mil rayos y centellas hasta perder la cuenta.
Tot ik de tel kwijt ben
Ik verloor haar uit het oog begin deze zomer
ze nam de handtas mee en liet geen spoor achter.
ik bleef naar het plafond staren met een optocht van binnen
en een draaikolk in het wiskundige centrum van mijn borst.
De tijd glijdt druppel voor druppel over mijn voorhoofd
ik ben ineens alleen en deze eenzaamheid is slecht
op de bank praat ik met de planten
ik heb een brok in mijn keel
ik weet dat ze niet meer terugkomt.
Ik droom van een herfst vol kussen en rozen
met de silhouetten van de blote takken
met blonde, bruinharige en roodharige vrouwen
droom ik van een liefde die me doet schudden.
Als juli stekelig is, is augustus een woestijn
veel nachten word ik wakker, doorweekt en trillend
laat er een storm komen die al haar sporen uitwist
honderdduizend bliksemschichten tot ik de tel kwijt ben.