Canta Ancora
Non è l'aurora, è solo il fumo del caffè
Sei bella ancora, ricorda di pensare a te
Nei giorni strani, in quelli in cui non credi più
Nelle tue mani c'è ancora quel calore che
Non riesce più a sentire quell'uomo che no sa più dire: Sì
Ricordo ancora il cielo di domenica
E la tua gonna legarsi con la musica
Cantavi sempre, perché non me la canti più
Quella canzone dolce per farmi addormentare?
Canta, canta ancora, che io non mi stanco
Canta fino a quando viene sera
Da qui all'eternità
E se potessi io sarei lo scrigno dei pensieri tuoi
Con una mano solleverei le pene che tu hai
E ti proteggerei per sempre
Perché senza di te non sono niente
Perché a me basta che tu sia qui accanto a me
Tu che mi hai dato tutto
Tu che sei quella parte di me che si unisce al cielo
Sei bella ancora, ti oscurano le lacrime
Anche se a volte il sole torna a splendere
Sul tuo sorriso dimesso e malinconico
Perché quel viso stanco è della donna che più amo al mondo
Canta fino a quando viene sera
Da qui all'eternità
E se potessi io sarei lo scrigno dei pensieri tuoi
Con una mano solleverei le pene che tu hai
E ti proteggerei per sempre
Perché senza di te non sono niente
Perché a me basta che tu sia qui accanto a me
Tu che mi hai dato tutto
Tu che sei quella parte di me che si unisce al cielo
Non è l'aurora, è solo il fumo del caffè
Zing Nog Een Keer
Het is niet de dageraad, het is alleen de rook van de koffie
Je bent nog steeds mooi, vergeet niet aan jezelf te denken
In vreemde dagen, op die dagen dat je niet meer gelooft
In jouw handen is er nog steeds die warmte die
Die man niet meer kan voelen die niet meer kan zeggen: Ja
Ik herinner me nog de lucht op zondag
En je rok die zich verbindt met de muziek
Je zong altijd, waarom zing je het niet meer voor mij
Dat zoete liedje om me in slaap te laten vallen?
Zing, zing nog eens, want ik raak niet moe
Zing tot de avond valt
Van hier tot de eeuwigheid
En als ik kon, zou ik de schatkist van jouw gedachten zijn
Met één hand zou ik de zorgen die je hebt optillen
En ik zou je voor altijd beschermen
Want zonder jou ben ik niets
Want het enige wat ik wil is dat je hier naast me bent
Jij die me alles hebt gegeven
Jij die dat deel van mij bent dat zich verbindt met de hemel
Je bent nog steeds mooi, je worden verduisterd door tranen
Ook al schijnt de zon soms weer
Op je bescheiden en melancholische glimlach
Want dat vermoeide gezicht is van de vrouw die ik het meest ter wereld liefheb
Zing tot de avond valt
Van hier tot de eeuwigheid
En als ik kon, zou ik de schatkist van jouw gedachten zijn
Met één hand zou ik de zorgen die je hebt optillen
En ik zou je voor altijd beschermen
Want zonder jou ben ik niets
Want het enige wat ik wil is dat je hier naast me bent
Jij die me alles hebt gegeven
Jij die dat deel van mij bent dat zich verbindt met de hemel
Het is niet de dageraad, het is alleen de rook van de koffie