395px

Mijn Land

Ricardo Arjona

Mi País

Dejé un adiós sin luz
El día en que me marché
Fronteras de autobús
Kilómetros de fe
Y una novia en el andén

Las calles que vieron mi infancia
La prisa del amor a escondidas
El barrio, el fútbol
La vagancia, mis padres
Mi niñez, mi inocencia, todo se quedó allí

Mi primer contratiempo
Mi primer alegría mi primer argumento
Mi primer melodía
Mi primer salto al viento mi primer agonía

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo la matriz
Que me enseño a parir pensamientos

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo el matiz
Que me fue pintando el camino

Mi país, mi país

Yo nunca quise ser otra cosa
Que el niño más feliz del planeta
Y aunque nada era de color de rosa
Y los sueños los prohibía el presidente
Fui a la Luna y regresé en bicicleta

Mis rodillas de lodo, mi cuaderno de historia
Mi pandilla, mi apodo, mi fracaso y victoria
Mis afanes de todo mi país mi memoria

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo la matriz
Que me enseño a parir pensamientos

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo el matiz
Que me fue pintando el camino
Mi país

Como quisiera saber que tu gente
Vive más feliz
Que algunos falsos hijos no te siguen
Pintando de gris

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo la matriz
Que me enseño a parir pensamientos

Mi país
Más que mi patria mi raíz
Más que mi suelo el matiz
Que me fue pintando el camino
Mi país

Mijn Land

Ik nam afscheid zonder licht
De dag dat ik vertrok
Busgrenzen
Kilometers van geloof
En een vriendin op het perron

De straten die mijn kindertijd zagen
De haast van de liefde in het geheim
De buurt, het voetbal
De luiheid, mijn ouders
Mijn kindertijd, mijn onschuld, alles bleef daar

Mijn eerste tegenslag
Mijn eerste vreugde, mijn eerste verhaal
Mijn eerste melodie
Mijn eerste sprongetje in de lucht, mijn eerste pijn

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de oorsprong
Die me leerde gedachten te baren

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de nuance
Die me de weg schilderde

Mijn land, mijn land

Ik wilde nooit iets anders zijn
Dan het gelukkigste kind op de planeet
En hoewel niets rozengeur en maneschijn was
En de president de dromen verbood
Fietste ik naar de maan en weer terug

Mijn knieën vol modder, mijn geschiedenisboek
Mijn vriendengroep, mijn bijnaam, mijn falen en overwinning
Mijn verlangens, alles van mijn land, mijn herinnering

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de oorsprong
Die me leerde gedachten te baren

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de nuance
Die me de weg schilderde
Mijn land

Hoe zou ik willen weten dat jouw mensen
Gelukkiger leven
Dat sommige valse zonen je niet blijven
Schilderen in grijs

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de oorsprong
Die me leerde gedachten te baren

Mijn land
Meer dan mijn vaderland, mijn wortel
Meer dan mijn grond, de nuance
Die me de weg schilderde
Mijn land

Escrita por: Ricardo Arjona