395px

Pijn Ver weg

Ricardo Arjona

Duele Verte

Duele verte con un tipo al que le faltan las ideas
Y le sobran argumentos
Duele verte anestesiada porque así se dio la cosa
Porque así quiso tu suerte

Mientras yo caliento el banco de suplentes
Con la camiseta puesta pa' incluirme en tu futuro
Mientras yo te doy de día
Lo que él no cumple en las noches

Aquí está tu clandestino
Pa' jugar al escondite
Como amante guerrillero
Pa' cubrirte tus carencias de ternura y desenfreno

Aunque yo no esté en la foto
De la sala de tus padres ni en el bautizo del sobrino
Y es que tú ahora tienes dos
Y a mí me dividen una

Cierra puertas y ventanas
Que el mismísimo cielo pondrá una sucursal
En el séptimo piso, a las once cincuenta
Mientras duren los besos y permita el reloj

Cierra puertas y ventanas
Que en noventa minutos habrá que condensar
Las caricias que caben en los huecos que dejan
Los encuentros furtivos y la soledad

Y es que tú ahora tienes dos
Y a mí me dividen una

Puede ser que tu conciencia te castigue por las noches
Y te aliente en las mañanas
Puede ser que un día de tantos nos quedemos sin futuro
Y tú sigas con tu teatro

Mientras tanto, dame un beso atrincherado
De esos que por ser culpables
Son como agua en el desierto
Tomáme como al tequila, de un golpe y sin pensarlo

Que si alguien sale ganando, eres tú, querida amiga
Aunque pienses lo contrario
Y es que tú ahora tienes dos
Y a mí me dividen una

Cierra puertas y ventanas
Que el mismísimo cielo pondrá una sucursal
En el séptimo piso, a las once cincuenta
Mientras duren los besos y permita el reloj

Cierra puertas y ventanas
Que en noventa minutos habrá que condensar
Las caricias que caben en los huecos que dejan
Los encuentros furtivos y la soledad

Y es que tú ahora tienes dos
Y a mí me dividen una

Cierra puertas y ventanas
Que el mismísimo cielo pondrá una sucursal
En el séptimo piso, a las once cincuenta
Mientras duren los besos y permita el reloj

Pijn Ver weg

Pijn ver weg met een type die geen ideeën heeft
En te veel argumenten
Pijn om je zo verdoofd te zien, omdat het zo is gelopen
Omdat je geluk zo heeft gewild

Terwijl ik op de bank van de reserves zit
Met het shirt aan om deel uit te maken van jouw toekomst
Terwijl ik je overdag geef
Wat hij 's nachts niet kan geven

Hier is je clandestiene
Om verstoppertje te spelen
Als een guerrillamaker
Om je tekortkomingen van tederheid en uitspatting te dekken

Ook al sta ik niet op de foto
In de woonkamer van je ouders of bij de doop van je neefje
En nu heb jij er twee
En ik word verdeeld door één

Sluit deuren en ramen
Want de hemel zelf zal een filiaal openen
Op de zevende verdieping, om elf uur vijftig
Zolang de kussen duren en de klok het toestaat

Sluit deuren en ramen
Want in negentig minuten moeten we samenvatten
De strelingen die passen in de gaten die achterblijven
Door stiekeme ontmoetingen en de eenzaamheid

En nu heb jij er twee
En ik word verdeeld door één

Misschien straft je geweten je 's nachts
En moedigt het je 's ochtends aan
Misschien blijven we op een dag zonder toekomst
En ga jij verder met je toneelstuk

In de tussentijd, geef me een gebarricadeerde kus
Van diegenen die, omdat ze schuldig zijn
Als water in de woestijn zijn
Neem me zoals tequila, in één teug en zonder na te denken

Want als iemand wint, ben jij het, lieve vriendin
Ook al denk je van niet
En nu heb jij er twee
En ik word verdeeld door één

Sluit deuren en ramen
Want de hemel zelf zal een filiaal openen
Op de zevende verdieping, om elf uur vijftig
Zolang de kussen duren en de klok het toestaat

Sluit deuren en ramen
Want in negentig minuten moeten we samenvatten
De strelingen die passen in de gaten die achterblijven
Door stiekeme ontmoetingen en de eenzaamheid

En nu heb jij er twee
En ik word verdeeld door één

Sluit deuren en ramen
Want de hemel zelf zal een filiaal openen
Op de zevende verdieping, om elf uur vijftig
Zolang de kussen duren en de klok het toestaat

Escrita por: Ricardo Arjona