Marta
Cantando en la calle Florida
Un forastero en Buenos Aires
Descubrí que la vida
Es un juego de azar, donde pierde el que gana
Por equipaje una mochila
Una guitarra y unos versos de Borges
Fue aquella noche de Luna
Que una dama de azul me pedía una de Silvio
La complací con Rabo de Nube
Correspondió poniendo en el sombrero
Una propina en australes
Con la misma que al rato la invitaría un café
Cómo olvidarme de Martha
Aquella piba de la Recoleta
Si me dejó un par de huellas
En el cuello y en la vida
Cómo olvidarme de Martha
Me fui de canchero en halagos
Me fumigó con la mirada y me dijo
Pibe tendrás que cuidarte
Yo le dije: ¿De qué?
Ella me dijo: De mi
Un taxi la esperaba en la esquina
Sin preguntar nos llevo a un sitio de strippers
Le pregunté: ¿estás segura?
Ella me dijo: Boludo aquí es donde laburo
Estuve en Estambul y en El Cairo
En los Tepui, en París y en Malasia
Toda belleza fue poca
Después de ver en la pista a Martha sin ropa
Como olvidarme de Martha
Aquella stripper de la Recoleta
Si me dejo un par de huellas
En el cuello y en la vida
Como olvidarme de Martha
Me fui siguiéndola hasta Río
Trabajamos en el mismo bar
Ella vendía su silueta
Yo tocaba la guitarra en una banda de blues
Llegamos un día hasta México
Yo cantaba en un bar de la zona rosa
Y ella seguía con su anhelo
Y era el de convertirse en una gran modelo
Le perdí la huella en Las Vegas
El tío Sam le cambio hasta el carácter
Y le agrego unas manías
Que iban desde el polvo hasta las pastillas
Como olvidarme de Martha
Aquella stripper de la Recoleta
Si me dejo un par de huellas
En el cuello y en la vida
Como olvidarme de Martha
La última vez que la vi
Fue en un maldito estado de coma
Le canté Rabo de nube
Reaccionó un instante y me dijo: ¿Qué haces?
Como olvidarme de Martha
Aquella stripper de la Recoleta
Si además de mi amante
Fue también mi mejor amiga
Como olvidarme de Martha
Marta
Zingend op de Florida straat
Een buitenstaander in Buenos Aires
Ontdekte ik dat het leven
Een kansspel is, waar de verliezer de winnaar is
Als bagage een rugzak
Een gitaar en wat verzen van Borges
Het was die nacht met de maan
Dat een dame in het blauw me vroeg om een nummer van Silvio
Ik vervulde haar wens met Rabo de Nube
Ze reageerde door in mijn hoed te stoppen
Een fooi in australes
Met hetzelfde geld dat ik haar later op een koffie zou trakteren
Hoe kan ik Martha vergeten
Die meid uit de Recoleta
Als ze me een paar sporen naliet
Op mijn nek en in mijn leven
Hoe kan ik Martha vergeten
Ik ging stoer met complimenten
Ze besproeide me met haar blik en zei
Jongen, je moet voor jezelf zorgen
Ik vroeg: Waarvoor?
Ze zei: Voor mij
Een taxi wachtte op de hoek
Zonder te vragen bracht hij ons naar een stripclub
Ik vroeg: Ben je zeker?
Ze zei: Domkop, hier is waar ik werk
Ik was in Istanbul en Caïro
In de Tepui, in Parijs en Maleisië
Alle schoonheid was te weinig
Na Martha naakt op de dansvloer te hebben gezien
Hoe kan ik Martha vergeten
Die stripper uit de Recoleta
Als ze me een paar sporen naliet
Op mijn nek en in mijn leven
Hoe kan ik Martha vergeten
Ik volgde haar tot Rio
We werkten in dezelfde bar
Zij verkocht haar silhouet
Ik speelde gitaar in een bluesband
Op een dag kwamen we in Mexico
Ik zong in een bar in de roze zone
En zij bleef met haar verlangen
Om een grote model te worden
Ik verloor haar spoor in Las Vegas
Oom Sam veranderde zelfs haar karakter
En voegde wat maniertjes toe
Die varieerden van poeder tot pillen
Hoe kan ik Martha vergeten
Die stripper uit de Recoleta
Als ze me een paar sporen naliet
Op mijn nek en in mijn leven
Hoe kan ik Martha vergeten
De laatste keer dat ik haar zag
Was in een verdomde coma
Ik zong Rabo de Nube voor haar
Ze reageerde even en zei: Wat doe je?
Hoe kan ik Martha vergeten
Die stripper uit de Recoleta
Als ze naast mijn minnaar
Ook mijn beste vriendin was
Hoe kan ik Martha vergeten