La Soledad Soy Yo (Monólogo)
La soledad es una ingrata a la que se le va agarrando el gusto
con un alto riesgo de parar completamente enamorados de ella
La soledad es un hotel que no es de nadie, es una cama que no es mia
es despertarme a las 3 de la mañana y no saber donde esta el baño
La soledad soy yo
La soledad es la gota del agua, en la llave del baño
que no quieres apagar para no sentirte solo
La soledad es como un suplicio, ingenioso de la naturaleza que hace
que nos encontremos con nosotros mismos para poder valorar a los demas
La soledad es un espejo que no miente
La soledad son ese monton de sonidos que no escucha nadie
pero que hacen demasiado ruido
La soledad soy yo, en compañia del pasado
La soledad es un beso que se desperdicia en la almohada
es ver la sombra y la silueta de alguien que ya no esta
La soledad es una malvada insoportable y maravillosa
que me gusta, no se bien porque
La soledad, es entender por fin que no hay mejor compañia
que la soledad
Es el velorio de un dia que se fue
Es dejar de estar haciendo nada, prepararte, vestirte, abrir la puerta,
salir, para seguir haciendo lo mismo
La soledad, es la compañera, la del miedo, la de los futuros inciertos,
la del camino, la busqueda...
La soledad
De Eenzaamheid Ben Ik (Monoloog)
De eenzaamheid is een ongenode gast waar je aan went,
met een groot risico om er volledig verliefd op te worden.
De eenzaamheid is een hotel dat van niemand is, een bed dat niet van mij is,
het is wakker worden om 3 uur 's nachts en niet weten waar de wc is.
De eenzaamheid ben ik.
De eenzaamheid is de druppel water, uit de kraan van de wc,
waar je niet op wilt drukken om je niet alleen te voelen.
De eenzaamheid is als een marteling, slim van de natuur die ervoor zorgt
dat we onszelf tegenkomen om anderen te waarderen.
De eenzaamheid is een spiegel die niet liegt.
De eenzaamheid zijn die hoopjes geluiden die niemand hoort,
maar die te veel lawaai maken.
De eenzaamheid ben ik, in gezelschap van het verleden.
De eenzaamheid is een kus die op het kussen verspild wordt,
het is de schaduw en de silhouet van iemand die er niet meer is.
De eenzaamheid is een onverdraaglijke en wonderlijke slechterik
waar ik van hou, ik weet niet goed waarom.
De eenzaamheid is eindelijk begrijpen dat er geen betere gezelschap is
dan de eenzaamheid.
Het is de uitvaart van een dag die voorbij is.
Het is stoppen met nietsdoen, je klaarmaken, je aankleden, de deur openen,
buiten gaan, om hetzelfde te blijven doen.
De eenzaamheid is de metgezel, de van de angst, de van de onzekere toekomst,
de van de weg, de zoektocht...
De eenzaamheid.