Quién Diría
Quién diría que el mink y la mezclilla
Podrían fundirse un día, quién diría
Tú caviar y yo tortilla, quién diría
Parece que el amor no entiende de plusvalías
Tú vas al banco y yo prefiero la alcancía
Oigo Serrat y tú prefieres Loco Mía
Tú vas al punto, yo voy por la fantasía
Parece que el amor no entiende de ironías
Quién diría, quién diría que son años
Los que ya llevamos juntos de la mano
Quién diría, quién diría que lo importante
Es aceptarte y que me aceptes como humano
Si que te amo y que me ames
Es una ironía
Qué bendición la mía
Despertar junto a ti cada día
Yo trovador y tú estudiante de economía
Tú con los números, yo con la filosofía
Y aunque suene imposible en teoría
Al amor le importa poco las utopías
Dice la gente que tú y yo no hacemos compañía
Por ser agua y aceite, qué ironía
Si fuésemos iguales, qué apatía
No tendríamos de que hablar cada siguiente día
Quién diría, quién diría que son años
Los que ya llevamos juntos de la mano
Quién diría, quién diría que lo importante
Es aceptarte y que me aceptes como humano
Quién diría, quién diría que son años
Los que ya llevamos juntos de la mano
Quién diría, quién diría que lo importante
Es aceptarte y que me aceptes como humano
Si que te amo y que me ames
Es una ironía
Qué bendición la mía
Despertar junto a ti cada día
Wie Had Dat Gedacht
Wie had gedacht dat de mink en de spijkerbroek
Op een dag zouden samensmelten, wie had dat gedacht
Jij caviar en ik tortilla, wie had dat gedacht
Het lijkt erop dat de liefde niet begrijpt van meerwaarde
Jij gaat naar de bank en ik geef de spaarpot de voorkeur
Ik luister naar Serrat en jij houdt van Loco Mía
Jij gaat voor de feiten, ik ga voor de fantasie
Het lijkt erop dat de liefde niet begrijpt van ironie
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het jaren zijn
Die we al hand in hand samen zijn
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het belangrijkste is
Jou te accepteren en dat jij me accepteert als mens
Ja, ik hou van je en dat jij van me houdt
Is een ironie
Wat een zegen voor mij
Om elke dag naast jou wakker te worden
Ik als troubadour en jij als economie-student
Jij met de cijfers, ik met de filosofie
En hoewel het in theorie onmogelijk lijkt
Maakt de liefde zich weinig zorgen om utopieën
De mensen zeggen dat jij en ik geen gezelschap maken
Omdat we water en olie zijn, wat een ironie
Als we gelijk waren, wat een apathie
Zouden we niets te bespreken hebben elke volgende dag
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het jaren zijn
Die we al hand in hand samen zijn
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het belangrijkste is
Jou te accepteren en dat jij me accepteert als mens
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het jaren zijn
Die we al hand in hand samen zijn
Wie had dat gedacht, wie had dat gedacht dat het belangrijkste is
Jou te accepteren en dat jij me accepteert als mens
Ja, ik hou van je en dat jij van me houdt
Is een ironie
Wat een zegen voor mij
Om elke dag naast jou wakker te worden