395px

Laura

Ricardo Arjona

Laura

Que te han visto arañar
Banquetas con tus tacones de aguja
Que no sales del bar
Que vives entre burbujas

Que te sangra la nariz
Que la bulimia hoy es tu gerente
Que ya no existe barniz para tu blanco casi transparente
Que te inyectas la soledad

Y le echas polvo a la rutina
Éxtasis de felicidad y colirio a las retinas
Dijeron que andas por ahí, luciendo marcas en tus antebrazos
Que nadie quiere ya saber de ti y las pasaleras no han visto tus pasos
Que el autoestima se te fue a París, y la debacle se mudó a tu casa

Laura, modelo de pasarela ¿te acuerdas de mí?
Laura, tu primer novio en la escuela
Ayer en un sueño vi, que en el andén
Del tren del purgatorio preguntan quién quiere alquilarse

Un dormitorio en el vagón de la clase ejecutiva
Donde Dios, el diablo y sus mortajas juegan los dos, tu futuro a las barajas
Si te acuerdas de mí soy el mismo el que te adoraba
Si te acuerdas de ti, no cuelgues esta llamada

Entérate que sigo aquí congelándome en el tiempo
Esperando a que digas sí, para ir hasta tu encuentro
Laura, modelo de pasarela ¿te acuerdas de mí?
Laura, tu primer novio en la escuela

Ayer en un sueño vi que en el andén
Del tren del purgatorio preguntan
Quién quiere alquilarse un dormitorio en el vagón de la clase ejecutiva
Donde Dios, el diablo y sus mortajas juegan los dos tu futuro a las barajas

Si te acuerdas de mí, soy el mismo el que te adoraba
Si te acuerdas de ti, no cuelgues esta llamada

Laura

Dat ze je hebben zien krassen
Op de stoepen met je naaldhakken
Dat je niet uit de kroeg komt
Dat je leeft tussen de bubbels

Dat je neus bloedt
Dat de boulimia vandaag je baas is
Dat er geen glans meer bestaat voor je bijna doorzichtige huid
Dat je jezelf injecteert met eenzaamheid

En je gooit poeder op de routine
Extase van geluk en druppels voor je ogen
Ze zeiden dat je daar rondloopt, met merktekens op je onderarmen
Dat niemand meer wil weten van jou en de minnaars je stappen niet hebben gezien
Dat je zelfvertrouwen naar Parijs is gegaan, en de ondergang is bij jou ingetrokken

Laura, modellen van de catwalk, herinner je me nog?
Laura, je eerste vriendje op school
Gisteren in een droom zag ik, dat op het perron
Van de trein van het vagevuur vragen ze wie zich wil verhuren

Een slaapkamer in de eerste klas
Waar God, de duivel en hun lijkwaden samen spelen, jouw toekomst op de kaarten
Als je je mij herinnert, ben ik dezelfde die je aanbidde
Als je jezelf herinnert, hang deze oproep dan niet op

Vergeet niet dat ik nog steeds hier ben, bevroren in de tijd
Wachtend tot je ja zegt, om naar je toe te gaan
Laura, modellen van de catwalk, herinner je me nog?
Laura, je eerste vriendje op school

Gisteren in een droom zag ik dat op het perron
Van de trein van het vagevuur vragen ze
Wie zich wil verhuren voor een slaapkamer in de eerste klas
Waar God, de duivel en hun lijkwaden samen spelen, jouw toekomst op de kaarten

Als je je mij herinnert, ben ik dezelfde die je aanbidde
Als je jezelf herinnert, hang deze oproep dan niet op.

Escrita por: Ricardo Arjona