Minutos
El reloj de pared
Anunciando las 6:23
El pasado con sed
Y el presente es un atleta sin pies
Ya son las 6:43
Y el cadáver del minuto que pasó
Me dice: Así se vive aquí, te guste o no
Y la nostalgia pone casa en mi cabeza
Y dan las 6 con 50
¿Quién te dijo que yo
Era el sueño que soñaste una vez?
¿Quién te dijo que tú
Voltearías mi futuro al revés?
Ya son las 7:16
Y el cadáver del minuto que pasó
Me dice: Tu estrategia te arruinó
No queda más que ir aprendiendo a vivir solo
Si te quedan agallas
La casa no es otra cosa
Que un cementerio de historias
Enterradas en fosas
Que algunos llaman memorias
Minutos, como sal en la herida
Se me pasa la vida, gastando el reloj
Minutos son la morgue del tiempo
Cadáveres de momentos que no vuelven jamás
No hay reloj que de vuelta hacia atrás
Como duele gastar
El instante en el que tú ya no estas
Como cuesta luchar
Con las cosas que no vuelven más
Ya son las 9:23
Y el cadáver del minuto que pasó
Se burla de mis ganas de besar
La foto que dejaste puesta en el buró
Mi soledad es tu venganza
El ministerio del tiempo
Puso sede en mi almohada
Ahí te encuentro a momentos
Aunque no sirve de nada
Minutos, como sal en la herida
Se me pasa la vida, gastando el reloj
Minutos son la morgue del tiempo
Cadáveres de momentos que no vuelven jamás
No hay reloj que de vuelta hacia atrás
Minutos que se burlan de mí
Minutos como furia de mar
Minutos pasajeros de un tren que no va a ningún lugar
Minutos como lluvia de sal
Minutos como fuego en la piel
Minutos forasteros que vienen y se van sin decir
Minutos que me duelen sin ti
Minutos que no pagan pensión
Minutos que, al morir, formarán el batallón del ayer
Minutos que se roban la luz
Minutos que me oxidan la fe
Minutos inquilinos del tiempo mientras puedan durar
Minutos que disfrutan morir
Minutos que no tienen lugar
Minutos que se estrellan en mí
Son kamikazes de Dios
Minuten
De wandklok
Kondigt 6:23 aan
Het verleden met dorst
En het heden is een atleet zonder voeten
Het is al 6:43
En het lijk van de minuut die voorbij is
Zegt me: Zo leeft men hier, of je het leuk vindt of niet
En de nostalgie maakt een huis in mijn hoofd
En het is 6:50
Wie heeft je verteld dat ik
De droom was die je ooit droomde?
Wie heeft je verteld dat jij
Mijn toekomst op zijn kop zou zetten?
Het is al 7:16
En het lijk van de minuut die voorbij is
Zegt me: Je strategie heeft je verwoest
Er is niets meer dan leren alleen te leven
Als je nog moed hebt
Het huis is niets anders
Dan een begraafplaats van verhalen
Begraven in graven
Die sommigen herinneringen noemen
Minuten, als zout in de wond
Mijn leven gaat voorbij, de klok verspillend
Minuten zijn het mortuarium van de tijd
Lijken van momenten die nooit meer terugkomen
Er is geen klok die terug kan draaien
Hoe doet het pijn om
Het moment te verspillen waarin jij er niet meer bent
Hoe moeilijk is het om te vechten
Tegen de dingen die nooit meer terugkomen
Het is al 9:23
En het lijk van de minuut die voorbij is
Lacht om mijn verlangen om te kussen
De foto die je op het bureau hebt achtergelaten
Mijn eenzaamheid is jouw wraak
Het ministerie van de tijd
Heeft zijn zetel op mijn kussen gezet
Daar vind ik je soms
Hoewel het niets helpt
Minuten, als zout in de wond
Mijn leven gaat voorbij, de klok verspillend
Minuten zijn het mortuarium van de tijd
Lijken van momenten die nooit meer terugkomen
Er is geen klok die terug kan draaien
Minuten die zich om me lachen
Minuten als de woede van de zee
Minuten passagiers van een trein die nergens heen gaat
Minuten als zoutregen
Minuten als vuur op de huid
Minuten vreemdelingen die komen en gaan zonder te zeggen
Minuten die me pijn doen zonder jou
Minuten die geen alimentatie betalen
Minuten die, als ze sterven, het bataljon van gisteren zullen vormen
Minuten die het licht stelen
Minuten die mijn geloof oxideren
Minuten huurders van de tijd zolang ze kunnen duren
Minuten die genieten van sterven
Minuten die geen plek hebben
Minuten die tegen me botsen
Zijn kamikazes van God