Poquita Fe
Tengo siete vidas y he perdido seis
Y esta que me queda, me la gasto solo
Besaré a quien quiera, sin el corazón
Y si se enamoran, me dará lo mismo
Te lo digo a ti, que me has caído bien
Este que está aquí, solo dura una noche
Y tocó la puerta de mi soledad
Y le abrió desnudo el hombre que le ocultó
Le entregué las llaves de mi libertad
Y lo que era culpa, se nos hizo indulto
Era tan segura mi debilidad
Que después de un beso, no la olvidé nunca
Como los espejos imitándose
Como los soldados defendiéndose
Corazones rotos con poquita fe
Vidas paralelas rechazándose
Miedo a lo futuro protegiéndose
Y aunque el primer beso nos quitó la sed
Quedará en tus manos mi poquita fe
Tengo tantas ganas de quedarme aquí
Con esta fachada de hombre soberano
Se quitó el vestido y lo decidí
Cargaré el complejo de este amor Freudiano
No esperes la calma tras la tempestad
Si enciendes el fuego, no lo apagues nunca
Como los espejos imitándose
Como los soldados defendiéndose
Corazones rotos con poquita fe
Vidas paralelas rechazándose
Miedo a lo futuro protegiéndose
Y aunque el primer beso nos quitó la sed
Quedará en tus manos mi poquita fe
Besaré tu espalda con mi soledad
Hundiré mi torso con su libertad
Hurgaré tu cuerpo con mi oscuridad
Y que Dios decida lo que pasará
Como los espejos imitándose
Como los soldados defendiéndose
Corazones rotos con poquita fe
Vidas paralelas rechazándose
Miedo a lo futuro protegiéndose
Y aunque el primer beso nos quitó la sed
Como los espejos imitándose
Como los soldados defendiéndose
Corazones rotos con poquita fe (con poquita fe)
Vidas paralelas rechazándose
Miedo a lo futuro protegiéndose
Y aunque el primer beso nos quitó la sed (uh)
Quedará en tus manos mi poquita fe
(Uoh-uoh, oh, oh)
Vidas paralelas rechazándose
Miedo a lo futuro protegiéndose
Y aunque el primer beso nos quitó la sed
Weinig Geloof
Ik heb zeven levens en heb er zes verloren
En dit laatste dat ik heb, geef ik alleen uit
Ik zal kussen wie ik wil, zonder mijn hart
En als ze verliefd worden, kan het me niets schelen
Ik zeg het tegen jou, die me goed is gevallen
Deze hier, die duurt maar één nacht
En het klopte op de deur van mijn eenzaamheid
En de man die het verborgen hield, deed naakt open
Ik gaf de sleutels van mijn vrijheid
En wat schuld was, werd ons een genade
Mijn zwakte was zo zeker
Dat ik na een kus, het nooit vergat
Zoals spiegels die elkaar imiteren
Zoals soldaten die zich verdedigen
Gebroken harten met weinig geloof
Parallelle levens die elkaar afwijzen
Angst voor de toekomst die zich beschermt
En hoewel de eerste kus onze dorst stilde
Zal mijn beetje geloof in jouw handen blijven
Ik heb zoveel zin om hier te blijven
Met deze façade van een soevereine man
Ze trok haar jurk uit en ik besloot
Dit Freudiaanse liefdescomplex te dragen
Verwacht geen rust na de storm
Als je het vuur aansteekt, blus het dan nooit
Zoals spiegels die elkaar imiteren
Zoals soldaten die zich verdedigen
Gebroken harten met weinig geloof
Parallelle levens die elkaar afwijzen
Angst voor de toekomst die zich beschermt
En hoewel de eerste kus onze dorst stilde
Zal mijn beetje geloof in jouw handen blijven
Ik zal je rug kussen met mijn eenzaamheid
Ik zal mijn torso onderdompelen in zijn vrijheid
Ik zal je lichaam doorzoeken met mijn duisternis
En laat God beslissen wat er zal gebeuren
Zoals spiegels die elkaar imiteren
Zoals soldaten die zich verdedigen
Gebroken harten met weinig geloof
Parallelle levens die elkaar afwijzen
Angst voor de toekomst die zich beschermt
En hoewel de eerste kus onze dorst stilde
Zoals spiegels die elkaar imiteren
Zoals soldaten die zich verdedigen
Gebroken harten met weinig geloof (met weinig geloof)
Parallelle levens die elkaar afwijzen
Angst voor de toekomst die zich beschermt
En hoewel de eerste kus onze dorst stilde (uh)
Zal mijn beetje geloof in jouw handen blijven
(Uoh-uoh, oh, oh)
Parallelle levens die elkaar afwijzen
Angst voor de toekomst die zich beschermt
En hoewel de eerste kus onze dorst stilde
Escrita por: Ricardo Arjona