395px

Zijn Behoefte

Ricardo Arjona

Su Menester

Amo el síntoma de vida que es buscar
Porque muerte es igual que conformarse
Lo inestable me ha llevado a improvisar
Y lo estable siempre vuelve a establecerse

Amo el amor del marinero
Ese que besa y se va
Amo esos besos guerrilleros
Aunque traigan soledad

Amo el riesgo que me agita
Cuando juego al escondite
Amo lo que quieras darme
Aunque sea la mitad

Y meta al saco lo que digo
O al cajón de los olvidos
Si es así su menester
Quizás hablo por herido
Y eso me hace un enemigo
Si así usted lo quiere ver

La infidelidad querido amigo
Nunca va a ser otra cosa
Que serle fiel a los sentidos

Leo el texto que gravita en reuniones
Persignados con talentos de faquir
Amparados en las letras de canciones
Que aniquilan tantas ganas de huir

Veo miradas que se buscan
Pa' robarse una aventura
Veo parejas que no ajustan
Y se tragan la tortura

Quien esta para penitente
Ve un fiscal en el espejo
Quien esconde lo que siente
Se olvida que va pa' viejo

Y meta al saco lo que digo
O al cajón de los olvidos
Si es así su menester
Quizás hablo por herido
Y eso me hace un enemigo
Si así usted lo quiere ver

La infidelidad querido amigo
Nunca va a ser otra cosa
Que serle fiel a los sentidos

Zijn Behoefte

Ik hou van het symptoom van leven dat zoeken is
Want de dood is hetzelfde als je erbij neerleggen
Het onzekere heeft me doen improviseren
En het zekere komt altijd weer terug

Ik hou van de liefde van de zeeman
Die kust en dan weer gaat
Ik hou van die guerrillakussen
Ook al brengen ze eenzaamheid

Ik hou van het risico dat me opjaagt
Wanneer ik verstoppertje speel
Ik hou van wat je me wilt geven
Ook al is het maar de helft

En stop in de zak wat ik zeg
Of in de la van de vergeten dingen
Als dat zo zijn behoefte is
Misschien spreek ik vanuit pijn
En dat maakt me een vijand
Als u het zo wilt zien

De ontrouw, beste vriend
Zal nooit iets anders zijn
Dan trouw zijn aan de zintuigen

Ik lees de tekst die zweeft in bijeenkomsten
Zij die zich kruisen met de talenten van een fakir
Beschermd door de woorden van liedjes
Die zoveel verlangen om te vluchten vernietigen

Ik zie blikken die elkaar zoeken
Om een avontuur te stelen
Ik zie koppels die niet passen
En de pijn slikken

Wie zich als boetedoening voelt
Ziet een aanklager in de spiegel
Wie verbergt wat hij voelt
Vergeet dat hij oud wordt

En stop in de zak wat ik zeg
Of in de la van de vergeten dingen
Als dat zo zijn behoefte is
Misschien spreek ik vanuit pijn
En dat maakt me een vijand
Als u het zo wilt zien

De ontrouw, beste vriend
Zal nooit iets anders zijn
Dan trouw zijn aan de zintuigen

Escrita por: Ricardo Arjona