El Encargo
Corajusto le quedo las cuentas de la empieza del m y la z
Conocidos como el m1es una clave que se respeta
Mucho mas se respeta el 14 eso grabenselo en la cabeza
Es mi vicio la sangre enemiga la venganza se me hizo un placer
Habrá torturas habrá un infierno soy sanguinario a mas no poder
Me da risa mirarlos tirados y la tierra queriendo morder
Suelo ser el 1 pa mi equipo el 4 fue un valiente fue mijo
Fue abatido por unos cobardes
Tenían miedo de llegar conmigo
Orgulloso me siento de mijo pues también le respondió tachillo
Yo jure y me propuse vengarlo gracias a dios ya cumplí el encargo
Yo se que tacho se encuentra alegre
Me siento a gusto al no defraudarlo
Pues fue un valiente con agallas
De los que hoy en día nacen contados
Con un pie presionaba su pecho
Son una mano le agarro el pelo
En la otra mano tenia un cuchillo
Lo decapito corto el cuello
Y junto de el le dejo un mensaje
Que para los niños su respeto
Ya no maten a gente inocente
El que paga aquí es el que la debe
Los terceros no tienen la culpa
Ahí que centrarnos en los deberes
Los grandes siempre contra los grandes
Ya me voy y me despido de ustedes
De Opdracht
Corajusto hield de rekeningen van de m en de z bij
Bekend als de m1, een code die je respecteert
Veel meer respect voor de 14, dat moet je in je hoofd prenten
Het is mijn verslaving, het bloed van de vijand, wraak is een genot voor mij
Er zullen martelingen zijn, er is een hel, ik ben bloeddorstig tot het uiterste
Ik moet lachen als ik ze zie liggen, de aarde wil hen bijten
Ik ben meestal de 1 voor mijn team, de 4 was dapper, dat was mijn jongen
Hij werd neergeschoten door een stel lafaards
Ze waren bang om bij mij te komen
Ik ben trots op mijn jongen, hij gaf ook een antwoord, tachillo
Ik heb gezworen en me voorgenomen om hem te wreken, dank God, ik heb de opdracht vervuld
Ik weet dat tacho blij is waar hij is
Ik voel me goed omdat ik hem niet heb teleurgesteld
Want hij was een dappere man met ballen
Van de soort die tegenwoordig nog maar weinig geboren worden
Met één voet drukte hij op zijn borst
Met een hand greep hij zijn haar
In de andere hand had hij een mes
Hij onthoofde hem, sneed zijn nek door
En naast hem liet hij een boodschap achter
Dat voor de kinderen hun respect
Dood geen onschuldige mensen meer
Degene die betaalt is degene die het verschuldigd is
De derden zijn niet schuldig
We moeten ons richten op de plichten
De groten altijd tegen de groten
Ik ga nu en neem afscheid van jullie