Aquel Señor
Aquel señor, a quien compraba las flores que te daba, me preguntó por ti
Que ¿qué pasaba, que por qué no te llevaba?
Le tuve que decir que no te veo más
Que ya no sé de ti, que te fuiste de mí
No le pude mentir, pues flores otra vez
No le he vuelto a comprar
Aquel nuestro camino que solíamos andar
Donde las aves al mirarnos se ponían a cantar
Los árboles aún se inclinan para verte caminar
Y todo queda triste cuando ven que tú no estás
Aquel señor, que nos deseara que fuéramos dichosos
Me quiso consolar, cuando miró que yo me ahogaba entre sollozos
Me dijo que tal vez mañana volverás o que quizá algún día a mi lado estarás
Y será cuando entonces las flores que me vende yo le vuelva a comprar
Aquel señor, aquel señor
Die Heer
Die heer, van wie ik de bloemen kocht die ik je gaf, vroeg naar jou
Wat er aan de hand was, waarom ik je niet meer meenam?
Ik moest hem vertellen dat ik je niet meer zie
Dat ik niets meer van je weet, dat je weg bent bij mij
Ik kon niet liegen, want bloemen weer kopen
Heb ik niet meer gedaan
Die weg die we samen gingen, die we zo vaak liepen
Waar de vogels begonnen te zingen als ze ons zagen
De bomen buigen nog steeds om je te zien lopen
En alles is zo treurig als ze zien dat jij er niet bent
Die heer, die ons geluk toewenste
Wilde me troosten, toen hij zag dat ik verdronk in mijn tranen
Hij zei dat je misschien morgen terugkomt of dat je misschien ooit weer naast me zult zijn
En dan zal ik weer de bloemen kopen die hij me verkoopt
Die heer, die heer