Ese Momento
Ese momento, cuando tus pasos van sonando en la escalera
Me vuelvo loco, mi sangre hierve y mi pulso se acelera
Y me imagino la humedad de tu esperado respirar
Y me estremezco de saber cómo te voy a conquistar
Ese momento, que considero tan egoístamente nuestro
Ese momento, donde se acaban expresiones y palabras
Cuando tus manos se depositan en la fiebre de mi tiempo
Ese momento, yo no creo que se pueda describir
Es llanto, risa vida plena, una forma de morir
Ese momento, te considero tan egoístamente mía
Ese momento yo lo espero siempre cada atardecer
Miro la puerta, ese espacio donde vas a aparecer
Ese momento, te considero tan egoístamente mía
Dat Moment
Dat moment, wanneer jouw stappen klinken op de trap
Word ik gek, mijn bloed kookt en mijn hartslag versnelt
En ik stel me de vochtigheid voor van jouw verwachte ademhaling
En ik trilm van de gedachte hoe ik je ga veroveren
Dat moment, dat ik zo egoïstisch als het onze beschouw
Dat moment, waaruit uitdrukkingen en woorden verdwijnen
Wanneer jouw handen rusten in de koorts van mijn tijd
Dat moment, ik geloof niet dat het te beschrijven is
Het is huilen, lachen, een vol leven, een manier van sterven
Dat moment, beschouw ik zo egoïstisch als de mijne
Dat moment, ik wacht er altijd op bij elke zonsondergang
Ik kijk naar de deur, die ruimte waar jij gaat verschijnen
Dat moment, beschouw ik zo egoïstisch als de mijne
Escrita por: Armando Manzanero