Buraki, kapusta i sól
Ta historia jest taka prawdziwa jak ma³o co
bo komu by siê chcia³o j¹ zmyœliæ, powtarzaæ do dziœ
tym bardziej komu by siê chcia³o umieraæ i nie opieraæ siê z³u
za takie g³upstwo, takie piêkno jak to
Ja uciek³em ze szko³y, jak wtedy, sto czterdziesty raz
z wiêzienia do raju, na przedziwne, zielone Twoje ³¹ki
i bêdê bieg³ za Tob¹, za Tob¹ na pola i las
drabina Jakuba, dolina mi³oœci, gdzie jesteœ Ty
Dok¹d pod¹¿a i sk¹d przychodzi
tego nie wie nikt
prawdziwe ¿ycie, co p³ynie spokojnie obok mnie
czasem zdumione dziecko wsród pól, anio³ na drzewie
prawdziwe ¿ycie, podró¿ na Wschód, gdzie jesteœ Ty
Buraki, kapusta i sól
Remolachas, repollo y sal
Esta historia es tan verdadera como pocas
porque a quién le importaría inventarla, repetirla hasta hoy
cuanto más a quién le importaría morir y no resistirse al mal
por esa tontería, esa belleza como esa
Escapé de la escuela, como entonces, por centésima cuadragésima vez
de la cárcel al paraíso, a tus extraños y verdes prados
y correré hacia ti, hacia ti en los campos y bosques
la escalera de Jacob, el valle del amor, donde estás tú
A dónde va y de dónde viene
nadie lo sabe
cierto vida, que fluye tranquilamente junto a mí
a veces un niño asombrado entre los campos, un ángel en el árbol
cierto vida, viaje hacia el Este, donde estás tú
Remolachas, repollo y sal