Zostaw To 87
W zamęcie swoich myśli wciąż w miejscu ciągle tkwisz
upadasz wciąż na duchu, nie możesz zrobić nic
im tylko o to chodzi, abyś nie wierzył w nic
byś stał się niewolnikiem, a potem jednym z nich
Zostaw to! Zostaw to!
Są mosty całkiem puste i nieprzytomny skok
są miasta samotności i ręce, drżenia rąk
są słowa i są noże, pochody szarych dni
jest echo twoich kroków i kropla twojej krwi
Zostaw to! Zostaw to!
Po polach przyszłych bitew wałęsa się twój cień
po zakazanych placach majaczy straszny sen
za wszelką cenę pragniesz rozdwajać się na pół
jak ślepiec zgubisz drogi, jak ślepiec wpadniesz w dół
Zostaw to! Zostaw to!
Deja Eso 87
En el castillo de tus pensamientos sigues estancado
caes constantemente en espíritu, no puedes hacer nada
solo se trata de no creer en nada
convertirte en esclavo, y luego uno de ellos
Deja eso! Deja eso!
Los puentes están completamente vacíos y el salto inconsciente
ciudades de soledad y manos temblorosas
cuchillos y palabras, desfiles de días grises
hay un eco de tus pasos y una gota de tu sangre
Deja eso! Deja eso!
En los campos de futuras batallas se balancea tu destino
en plazas prohibidas acecha un sueño aterrador
a cualquier precio deseas dividirte en dos
como un ciego perderás el camino, como un ciego caerás en el abismo
Deja eso! Deja eso!
Escrita por: Ski / T. Budzy