þar Sem Enginn Fer
Þeytist dagurinn hjá
Hratt ég fer
Unaðsstundir ég á
Fara framhjá mér
Fagurt hafið og firðir
Fjöll vötn og ár
En býr, í mér nú
Lítið grátt, sem læðist hjá
Hvert er heitið segið mér
Ótt og títt spyr ég
Stoðin hnígur, kvíðinn rís
Brún ég bráðlega sé
Er niður kem ég lítill ég er
Segið mér að þetta sé
Allt í lagi
Finn ég loks mína ró
Úti bjart
Dimman fer þó skammt
Vel hún þekkir mig
Rónni fljótlega rekur
Ört andinn rís
En hvert, fer ég nú
Er myrkrið svart
Leitar fram, Mér laðast að
Hvert er heitið segið mér
Ótt og títt spyr ég
Stoðin hnígur, kvíðinn rís
Brún ég bráðlega sé
Er niður kem ég lítill ég er
Segið mér að þetta sé
Allt í lagi
Fögur sjón í hverjum tálma
Alveg sama hver stundin er
Áfram förum hvert við stefnum
Alltaf þar sem enginn fer
(Af frjálsum vilja enginn fer)
Donde Nadie Va
El día se desvanece
Rápido me voy
Momentos de éxtasis tengo
Pasando junto a mí
Hermoso el mar y los fiordos
Montañas, lagos y ríos
Pero dentro de mí ahora
Un poco gris, se desliza
¿Cuál es el nombre? dime
Con miedo y ansiedad pregunto
La parada se inclina, la ansiedad surge
Marrón veo rápidamente
Cuando caigo, soy pequeño
Díganme que esto está
Todo bien
Finalmente encuentro mi paz
Afuera brillante
La niebla se va pronto
Aunque ella me conoce bien
La calma rápidamente se instala
La respiración se acelera
Pero a dónde voy ahora
La oscuridad es negra
Buscando, me siento atraído
¿Cuál es el nombre? dime
Con miedo y ansiedad pregunto
La parada se inclina, la ansiedad surge
Marrón veo rápidamente
Cuando caigo, soy pequeño
Díganme que esto está
Todo bien
Una vista hermosa en cada rincón
No importa qué hora sea
Seguimos adelante hacia donde apuntamos
Siempre donde nadie va
(Por voluntad propia, nadie va)