Hvar
Það hefst með birtunni
hún læðist og skynjunin
umbreytist, hver minning sem
bærist með vindinum
Öldur sem teygja sig upp
Fyrr mun ég þegja
Ef má á reyna
með hvatningu vindarins
þá verður ekkert eins
Það á sér engan stað
enginn kemst þar að
Umvafinn djúpinu
hver maður er eyland
Öldur sem teygja sig upp á gráu klettana
Fyrr mun ég þegja og láta sem ég aldrei þekkt' hana
Ef má á reyna eftir önnur eins átjan ár
með hvatningu vindarins
þá verður ekkert eins
vikingur
Hvar
Comienza con la luz
ella se desliza y la percepción
se transforma, cada recuerdo que
se lleva con el viento
Olas que se extienden hacia arriba
Antes me quedaré en silencio
Si se puede intentar
con el estímulo del viento
entonces nada será igual
No tiene un lugar definido
nadie llega allí
Rodeado por las profundidades
cada hombre es una isla
Olas que se extienden hacia arriba en las rocas grises
Antes me quedaré en silencio y haré como si nunca la hubiera conocido
Si se puede intentar después de otros dieciocho años
con el estímulo del viento
entonces nada será igual
vikingo