Ljóð Í Sand
Við stóra strönd horfir yfir
og hugsar of langt, of mikið.
Og tíminn líður þá breytist svo margt
sem aldrei neinn hafði fyrir séð
Næstu nótt förum heim
tökum ekki eftir þeim
þungu skýjum sem herja á.
Sjórinn gengur á land
skrifa í svartan sand
ljóðin þín og leyndarmálin mín
Því fleiri stundir sem líða
hún finnur nú til, of mikið.
Og réttir hönd sína segir svo margt,
grætur en fær aldrei svar
Næstu nótt fer ég heim
varla tek eftir þeim
þungu skýjum sem herja á.
Sjórinn gengur á land
skrifa í svartan sand
ljóðin þín og leyndarmálin mín
vikingur
Poema en la arena
En la gran playa mira hacia arriba
y piensa demasiado, demasiado.
Y el tiempo pasa, entonces cambia tanto
como nunca nadie había visto antes.
La próxima noche nos iremos a casa
no les prestaremos atención
a las pesadas nubes que azotan.
El mar llega a la orilla
escribiendo en la arena negra
tus poemas y mis secretos.
A medida que pasan más horas
ella descubre ahora, demasiado.
Y extiende su mano derecha diciendo tanto,
llora pero nunca obtiene respuesta.
La próxima noche me iré a casa
apenas les prestaré atención
a las pesadas nubes que azotan.
El mar llega a la orilla
escribiendo en la arena negra
tus poemas y mis secretos.
vikingo