Augustus
Middenin de storm
Als het zand alles verblind
Begint het leven
Met het kleinste geluid
En alles word stil
De wind, de wolken en het zand
Ik haal de doek van mijn gezicht
En kijk naar het leven in mijn hand
Mijn kind, mijn kind
En ik wil dat mijn handen muren zijn
En ik wil dat mijn handen muren zijn
En ik wil dat mijn handen muren zijn
Augusto
En medio de la tormenta
Cuando la arena ciega todo
La vida comienza
Con el sonido más pequeño
Y todo se vuelve silencio
El viento, las nubes y la arena
Retiro la tela de mi rostro
Y observo la vida en mis manos
Mi niño, mi niño
Y quiero que mis manos sean muros
Y quiero que mis manos sean muros
Y quiero que mis manos sean muros