Come Un Pietra Scalciata
Eri la più carina un eterna miss liceo
Il trofeo per torneo erano i romeo
Che dietro di te facevano corteo
E tu insultavi tutti senza scrupoli
Indossavi uomini come
Con la tua bellezza
Li rendevi deboli servili ed arrendevoli
Poi quando ti stancavi li buttavi
Tipo straccio vecchio
Dei loro sentimenti non ti curavi e amavi
Solo la persona riflessa nel tuo specchio
Così sei cresciuta giudicando tutto dall'aspetto
Pensando che la confezione
Centri con la qualità del prodotto,
In base a questo hai scelto
I tuoi amici persino il tuo compagno
Era bello quindi era degno
Di far parte del regno d'apparenza
Di cui in testa tu avevi il disegno,
Era come un sogno vi sposaste
A giugno a settembre lui ti mostrò il suo pugno,
Dimmi ora come ci si sente
Ad essere insultata ignorata
A essere picchiata da una mano ubriaca
Ora che anche il tuo specchio non ti vuole più vedere
Ora che la tua bellezza sta nel fondo di un bicchiere
Dimmi come ci si sente
(How does it feel?) Dimmi come ci sente
(How does it feel?) A stare sempre da sola
(To be on your own) Nè direzione nè casa
(With no direction home) Una completa sconosciuta
(A complete unknown) Come una pietra scalciata
(Like a rolling stone)
Tu volevi chiudere tutti i diversi fuori
Su questo hai investito tutte le energie
E i tuoi averi ricordo il tuo concetto di straniero
Dicevi questo non è il posto loro
Son maleducati sporchi ci portan via lavoro.
Difendevi la tua ottusità come un tesoro
Quello il tuo sentiero che non ti ha portato
A sentire che il terreno su cui ogni giorno
Camminiamo noi non lo possediamo lo occupiamo
E non è italiano africano è un dono che è stato fatto
Ad ogni essere umano i confini le barriere le bandiere
Sono giunti dopo aiutando l'odio la guerra e il razzismo
A fare il loro gioco dimmi come ti senti
Ora che non ci sono più confini e le frontiere
Sono aperte e che hai dovuto appendere al chiodo
La tua camicia verde la bandiera più non serve
Ora che hai speso tutto e sei ridotta all'elemosina
Finalmente sai che non c'è colori razza ma solo anima
Ora tu sei l'emarginata evitata scalciata ignorata
Quando chiedi qualche moneta ora che non hai più
Una proprieta che ti dia un identità sventoli
Soltanto la bandiera della povertà.
(How does it feel?) Dimmi come ci sente
(How does it feel?) A stare sempre da sola
(To be on your own) Nè direzione nè casa
(With no direction home) Una completa sconosciuta
(A complete unknown) Come una pietra scalciata
(Like a rolling stone)
Tu vivevi in un mondo a parte fatto di tasche piene
E di porte aperte madre insoddisfatta della vita
E delle tue spalle coperte non avevi mai lavorato
Per mangiare lo stesso avevi tutto ciò che si può desiderare,
Giravi declamandoti infelice a gran voce io ti dicevo che eri fortunata
Ma non ti davi pace il tuo dramma era scoprire chi eri ma quello
È il dramma di ogni uomo ed è più facile soffermarvici sopra a stomaco pieno
Non immaginavi quanto scotta e quanto è dura portarsi a casa la pagnotta
Ora lo sai dopo che il papi ha fatto bancarrota
Avevi il meglio ma non lo hai
Apprezzato perchè non possiedi niente se niente ti sei guadagnato
E dimmi come ci si sente ora che devi sudarti
I beni materiali vedi che hai poco spazio per i problemi esistenziali
Ora che sei una parta del mondo che ignoravi sei diventata
Una di quelle pietre che scalciavi!
(How does it feel?) Dimmi come ci sente
(How does it feel?) A stare sempre da sola
(To be on your own) Nè direzione nè casa
(With no direction home) Una completa sconosciuta
(A complete unknown) Come una pietra scalciata
(Like a rolling stone)
Als Een Rolsteen
Jij was de mooiste, een eeuwige miss op school
De trofee voor toernooien waren de romeo's
Die achter je aanliepen in een grote stoet
En jij beledigde iedereen zonder enige schaamte
Je droeg mannen zoals
Met jouw schoonheid
Maak jij ze zwak, gehoorzaam en bereid om te buigen
En wanneer je moe was, gooide je ze weg
Als een oud vod
Om hun gevoelens gaf je niets, je hield alleen van
De persoon die je in de spiegel zag
Zo ben je grootgebracht, alles werd beoordeeld op uiterlijk
Denkend dat de verpakking
Voor de kwaliteit van het product stond,
Hierop koos je
Je vrienden, zelfs je vriend
Hij was knap, dus hij was waardig
Om deel uit te maken van het koninkrijk van uiterlijk
Waar jij het ontwerp in je hoofd had,
Het was als een droom, je trouwde
In juni, in september liet hij je zijn vuist zien,
Vertel me nu, hoe voelt het
Om beledigd en genegeerd te worden
Om geslagen te worden door een dronken hand
Nu zelfs jouw spiegel jou niet meer wil zien
Nu jouw schoonheid op de bodem van een glas ligt
Vertel me hoe het voelt
(Hoe voelt het?) Vertel me hoe het voelt
(Hoe voelt het?) Om altijd alleen te zijn
(Om op jezelf te zijn) Geen richting, geen thuis
(Zonder richting naar thuis) Een volslagen onbekende
(Een volslagen onbekende) Zoals een rolsteen
(Als een rolsteen)
Jij wilde iedereen die anders was buiten sluiten
Hierop investeerde je al je energie
En jouw bezittingen; ik herinner me jouw idee van een buitenlander
Je zei, dit is niet hun plek
Ze zijn ongezellig, vies, nemen ons werk af.
Je verdedigde je kortzichtigheid als een schat
Dat was jouw pad dat je niet heeft gebracht
Om te voelen dat de grond waarop we elke dag
Lopen, niet van ons is; we bezetten het
En het is niet Italiaans of Afrikaans; het is een cadeau dat is gegeven
Aan elk mens, de grenzen, de barrières, de vlaggen
Zijn later gekomen, helpen haat, oorlog en racisme
Hun spel te spelen, vertel me hoe je je voelt
Nu er geen grenzen meer zijn en de grenzen
Open zijn, en dat je je groene shirt hebt moeten afhangen
De vlag heeft niet meer de functie
Nu je alles hebt uitgegeven en je bent verlaagd tot bedelen
Weet je eindelijk dat er geen kleuren, rassen zijn, maar alleen ziel
Nu ben jij degene die gemeden, geschopt en genegeerd wordt
Wanneer je om wat muntjes vraagt, nu je niet meer hebt
Een eigendom die jou een identiteit geeft, wappert
Alleen de vlag van armoede.
(Hoe voelt het?) Vertel me hoe het voelt
(Hoe voelt het?) Om altijd alleen te zijn
(Om op jezelf te zijn) Geen richting, geen thuis
(Zonder richting naar thuis) Een volslagen onbekende
(Een volslagen onbekende) Zoals een rolsteen
(Als een rolsteen)
Jij leefde in een aparte wereld met volle zakken
En open deuren, een moeder ontevreden met het leven
En met jouw bedekte schouders had je nooit gewerkt
Om te eten, toch had je alles wat je maar kon wensen,
Je liep rond en schreeuwde ontevreden dat ik zei dat je geluk had
Maar je gaf geen rust, jouw drama was om te ontdekken wie je was, maar dat
Is het drama van elke man en het is makkelijker om daarover na te denken met een volle maag
Je kon je niet voorstellen hoeveel het pijn doet en hoe moeilijk het is om het brood thuis te brengen
Nu weet je het, nadat je vader failliet ging
Je had het beste, maar je hebt het niet
Waarderend omdat je niets bezit als je niets hebt verdiend
En vertel me hoe het voelt nu je jezelf moet inspannen
Voor materiële goederen, zie je dat je weinig ruimte hebt voor existentiële problemen
Nu je een deel van de wereld bent die je niet kon negeren, ben je geworden
Een van die stenen die je schopte!
(Hoe voelt het?) Vertel me hoe het voelt
(Hoe voelt het?) Om altijd alleen te zijn
(Om op jezelf te zijn) Geen richting, geen thuis
(Zonder richting naar thuis) Een volslagen onbekende
(Een volslagen onbekende) Zoals een rolsteen
(Als een rolsteen)