Pequeña
Donde el río se queda y la luna se va,
donde nadie ha llegado ni puede llegar,
donde juegan conmigo los versos en flor,
tengo un nido de plumas y un canto de amor.
Tú, que tienes los ojos bañados de luz
y empapadas las manos de tanta inquietud,
con las alas de tu fantasía
me has vuelto a los días
de mi juventud...
Pequeña,
te digo pequeña,
te llamo pequeña
con toda mi voz.
Mi sueño,
que tanto te sueña,
te espera, pequeña,
con esta canción.
La luna…
Qué sabe la luna,
la dulce fortuna
de amar como yo.
Mi sueño,
que tanto te sueña,
te espera, pequeña
de mi corazón.
Pequeña,
te digo pequeña,
te llamo pequeña
con toda mi voz.
Mi sueño,
que tanto te sueña,
te espera, pequeña,
con esta canción.
La luna…
Qué sabe la luna,
la dulce fortuna
de amar como yo.
Mi sueño,
que tanto te sueña,
te espera, pequeña
de mi corazón.
(Hace mucho que espero y hará mucho más,
porque tanto te quiero que habrás de llegar,
no es posible que tenga la luna y la flor
y no tenga conmigo tus besos de amor.
Donde el río se queda y la luna se va,
donde nadie ha llegado ni puede llegar,
con las alas de tu fantasía,
serás la alegría de mi soledad.)
Klein meisje
Waar de rivier blijft en de maan verdwijnt,
waar niemand is gekomen en niemand kan zijn,
waar de woorden met me spelen, bloeiend en vrij,
heb ik een nest van veren en een liefdeslied voor jou.
Jij, met je ogen vol licht,
en je handen vol onrust, zo dicht,
met de vleugels van je fantasie
breng je me weer terug
naar mijn jeugd...
Klein meisje,
ik noem je klein meisje,
ik roep je klein meisje
met heel mijn stem.
Mijn droom,
die zo veel aan jou denkt,
verwacht je, klein meisje,
met dit lied.
De maan...
Wat weet de maan,
de zoete fortuin
van de liefde zoals ik die ken.
Mijn droom,
die zo veel aan jou denkt,
verwacht je, klein meisje
van mijn hart.
Klein meisje,
ik noem je klein meisje,
ik roep je klein meisje
met heel mijn stem.
Mijn droom,
die zo veel aan jou denkt,
verwacht je, klein meisje,
met dit lied.
De maan...
Wat weet de maan,
de zoete fortuin
van de liefde zoals ik die ken.
Mijn droom,
die zo veel aan jou denkt,
verwacht je, klein meisje
van mijn hart.
(Ik heb lang gewacht en zal nog veel langer wachten,
want ik hou zo veel van je dat je moet komen,
het is niet mogelijk dat ik de maan en de bloem heb
en niet jouw liefdevolle kussen bij me heb.
Waar de rivier blijft en de maan verdwijnt,
waar niemand is gekomen en niemand kan zijn,
met de vleugels van je fantasie,
zal je de vreugde zijn van mijn eenzaamheid.)