SANCTUARY OF SILENCE
Until we get closer
I'll haunt the halls you left behind
Still praying to a God
That wears your smile like light divine
This sanctuary of silence
Is where I carved your name in stone
And every echo, every absence
It sings like home
I watched you bloom in borrowed light
Too far to touch, too close to fight
I bit my tongue through every flame
Still whispered softly through your name
A shadow dancing at your door
A ghost you never asked for more
But still I stayed, I stayed too long
Inside a love that felt so wrong
Until we get closer
I'll haunt the halls you left behind
Still praying to a God
That wears your smile like light divine
This sanctuary of silence
Is where I carved your name in stone
And every echo, every absence
It sings like home
You spoke of him like he was starlight
And I just smiled behind my teeth
Dragged to witness every sunrise
That never once belonged to me
They held hands in holy daylight
While I stitched up sacred scars
I wore my silence like a weapon
Let them dance beneath my stars
Until we get closer
I'll haunt the halls you left behind
Still praying to a God
That wears your smile like light divine
This sanctuary of silence
Is where I carved your name in stone
And every echo, every absence
It sings like home
Would you love me
If I wore his face?
Would you hold me
If I left no trace?
I gave you every breath I owned
In languages I'll never speak
And still, you chose
To sleep beside the ghost of me
Until we get closer
I'll haunt the halls you left behind
Still praying to a God
That wears your smile like light divine
This sanctuary of silence
Is where I carved your name in stone
And every echo, every absence
Still sings, like home
HEILIGDOM VAN STILTE
Totdat we dichterbij komen
Zal ik de gangen achtervolgen die je achterliet
Nog steeds biddend tot een God
Die jouw glimlach draagt als goddelijke licht
Dit heiligdom van stilte
Is waar ik jouw naam in steen heb gekerfd
En elke echo, elke afwezigheid
Zingt als thuis
Ik zag je bloeien in geleend licht
Te ver om aan te raken, te dichtbij om te vechten
Ik beet op mijn tong door elke vlam
Fluisterde nog steeds zachtjes jouw naam
Een schaduw die danst bij jouw deur
Een geest waar je nooit om vroeg
Maar toch bleef ik, ik bleef te lang
Binnen een liefde die zo verkeerd aanvoelde
Totdat we dichterbij komen
Zal ik de gangen achtervolgen die je achterliet
Nog steeds biddend tot een God
Die jouw glimlach draagt als goddelijke licht
Dit heiligdom van stilte
Is waar ik jouw naam in steen heb gekerfd
En elke echo, elke afwezigheid
Zingt als thuis
Je sprak over hem alsof hij sterrenlicht was
En ik glimlachte alleen maar achter mijn tanden
Gesleept om elke zonsopgang te zien
Die nooit van mij was
Ze hielden elkaars handen vast in heilig daglicht
Terwijl ik heilige littekens hechtte
Ik droeg mijn stilte als een wapen
Liet ze dansen onder mijn sterren
Totdat we dichterbij komen
Zal ik de gangen achtervolgen die je achterliet
Nog steeds biddend tot een God
Die jouw glimlach draagt als goddelijke licht
Dit heiligdom van stilte
Is waar ik jouw naam in steen heb gekerfd
En elke echo, elke afwezigheid
Zingt als thuis
Zou je van me houden
Als ik zijn gezicht droeg?
Zou je me vasthouden
Als ik geen spoor achterliet?
Ik gaf je elke adem die ik had
In talen die ik nooit zal spreken
En toch koos je
Om naast de geest van mij te slapen
Totdat we dichterbij komen
Zal ik de gangen achtervolgen die je achterliet
Nog steeds biddend tot een God
Die jouw glimlach draagt als goddelijke licht
Dit heiligdom van stilte
Is waar ik jouw naam in steen heb gekerfd
En elke echo, elke afwezigheid
Zingt nog steeds, als thuis