Hikari
言葉など一言も出てこなかった
Kotoba nado hitokoto mo dete konakatta
思いにもならないものが体を走って
Omoi ni mo nara nai mono ga karada wo hashitte
ポケットにはけなかしの無なしさがあって
Poketto ni wa nakenashi no munashi sa ga atte
僕らはどこへも行けずにいる
Bokura wa doko he mo ikezu ni iru
どんなコードも不適切くないと思った
Donna koodo mo fusawashikunai to omotta
メロディでは辿り着けないと思った
Merodi de wa tadoritsukenai to omotta
TVでは遠く街並みが映って
Tv de wa tooku machinami ga utsutte
僕らはどこへも行けずにいる
Bokura wa doko he mo ikezu ni iru
君の小さな指も
Kimi no chiisa na yubi mo
彼には光のようだったろう
Kare ni wa hikari no you dattarou
共にあった日を忘れずに
Tomo ni atta hi wo wasurarezu ni
彼は生きていくのだろう
Kare wa ikite iku no darou
スーパーマーケットの売り場をぼんやりと見渡して
Suupaamaaketto no uriba wo bonyari to miwatashite
何もかも都会の僕らには足りなかった
Nani mo kamo tokai no bokura ni wa tarinakatta
行列には並ぶ気にさえならなくて
Gyouretsu ni wa narabu ki ni sura naranakute
僕らはどこへも行けずにいる
Bokura wa doko he mo ikezu ni iru
悲しみを打ち消すメカニズムはなくて
Kanashimi wo uchikesu mekanizumu wa nakute
優しさを持ち寄るしか僕らはなくて
Yasashi sa wo mochiyoru shika bokura wa nakute
TVでは遠く街並みが映って
Tv de wa tooku machinami ga utsutte
僕らはどこへも行けずにいる
Bokura wa doko he mo ikezu ni iru
彼と繋がった手も
Kare to tsunagiatta te mo
彼女には光のようだったろう
Kanojo ni wa hikari no you dattarou
共にあった日を忘れずに
Tomo ni atta hi wo wasurarezu ni
彼女は生きていくのだろう
Kanojo wa ikite iku no darou
小さな指も
Chiisa na yubi mo
彼には光のようだったろう
Kare ni wa hikari no you dattarou
共にあった日を忘れずに
Tomo ni atta hi wo wasurarezu ni
君は生きていくのだろう
Kimi wa ikite iku no darou
せめて僕は覚えていよう
Semete boku wa oboete iyou
東京の街で途方に暮れた日々を
Toukyou no machi de tohou ni kureta hibi wo
せめて僕は覚えていよう
Semete boku wa oboete iyou
圧倒的なこの無力を
Attouteki na kono muryoku wo
花びら
Hanabira
春の風
Haru no kaze
木陰の居眠り
Kokage no inemuri
海辺の街並み
Umibe no machinami
君を想って祈る
Kimi wo omotte inoru
小さな指も
Chiisa na yubi mo
僕には光のようだったよ
Boku ni wa hikari no you datta yo
共にあった日を抱きしめて
Tomo ni atta hi wo dakishimete
離さないで
Hanasanaide
繋がった手も
Tsunagiatta te mo
僕には光のようだったよ
Boku ni wa hikari no you datta yo
共にあった日を積み上げて
Tomo ni atta hi wo tsumiagete
僕らは生きていくんだよ
Bokura wa ikite ikunda yo
Licht
Geen enkel woord kwam eruit
Dingen die niet eens in gedachten kwamen, renden door mijn lichaam
In mijn zakken zit de leegte van een verloren kans
We kunnen nergens heen
Ik dacht dat geen enkele toon ongepast was
Ik dacht dat ik er niet kon komen met een melodie
Op de TV zie ik de verre stadsgezichten
We kunnen nergens heen
Jouw kleine vingers
Moesten voor hem wel als licht zijn
De dagen samen vergeten we niet
Hij zal verder leven
Dromerig kijkend naar de schappen in de supermarkt
Ontbrak ons alles in deze stad
Zelfs in de rij staan, dat interesseert ons niet
We kunnen nergens heen
Er is geen mechanisme om verdriet te verdrijven
We hebben alleen maar onze vriendelijkheid om te delen
Op de TV zie ik de verre stadsgezichten
We kunnen nergens heen
De handen die hij vasthield
Moesten voor haar wel als licht zijn
De dagen samen vergeten we niet
Zij zal verder leven
Die kleine vingers
Moesten voor hem wel als licht zijn
De dagen samen vergeten we niet
Jij zult verder leven
Tenminste, ik zal het onthouden
De dagen van verloren zijn in de straten van Tokio
Tenminste, ik zal het onthouden
Deze overweldigende machteloosheid
Bloemblaadjes
Lente bries
Slapen in de schaduw van de bomen
De stadsgezichten aan de zee
Ik denk aan jou en bid
Die kleine vingers
Moesten voor mij wel als licht zijn
De dagen samen omarmen we
Laat me niet los
De handen die verbonden waren
Moesten voor mij wel als licht zijn
De dagen samen stapelen we op
Wij zullen verder leven.