Liang Liang
rù yè jiàn wēi liáng
fán huā luò dì chéng shuāng
nǐ zài yuǎn fāng tiào wàng
hào jìn suǒ yǒu mù guāng
bù sī liang
zì nàn xiāng wàng
yāo yāo táo huā liáng
qián shì nǐ zěn shè xià
zhè yī hǎi xīn máng máng
hái gù zuò bù tòng bù yǎng
bù qiān qiǎng
dōu shì jiǎ xiàng
liáng liáng yè sè
wèi nǐ sī niàn chéng hé
huà zuò chūn ní hē hù zhe wǒ
qiǎn qiǎn suì yuè fú mǎn ài rén xiù
piàn piàn fāng fēi rù shuǐ liú
liáng liáng tiān yì
liàn yàn yī shēn huā sè
luò rù fán chén shāng qíng zhe wǒ
shēng jié yì dù qíng jié
nàn liǎo zhé jiù de xīn hái yǒu
jǐ fēn qián shēng de hèn
hái yǒu jǐ fēn
qián shēng de hèn
yě céng bìn wēi shuāng
yě céng yīn nǐ huí guāng
yōu yōu suì yuè màn cháng
zěn néng làng fèi shí guāng
qù liú làng
qù huàn chéng zhǎng
zhuó zhuó táo huā liáng
jīn shēng yù jiàn gǔn tàng
yī duo yǐ fàng xīn shàng
zú gòu sān shēng sān shì
bèi yǐng chéng shuāng
zài shuǐ yī fāng
liáng liáng yè sè
wèi nǐ sī niàn chéng hé
huà zuò chūn ní hē hù zhe wǒ
qiǎn qiǎn suì yuè fú mǎn ài rén xiù
piàn piàn fāng fēi rù shuǐ liú
liáng liáng tiān yì
liàn yàn yī shēn huā sè
luò rù fán chén shāng qíng zhe wǒ
shēng jié yì dù qíng jié
nàn liǎo zhé jiù de xīn hái yǒu
jǐ fēn qián shēng de hèn
liáng liáng sān shēng
sān shì huǎng rán rú mèng
xū yú de nián fēng gān lèi hén
ruò shì huí yì bù néng zài xiāng rèn
jiù ràng qíng fèn luò jiǔ chén
liáng liáng shí lǐ
hé shí hái huì chūn shèng
yòu jiàn shù xià yī zhǎn fēng cún
luò huā yǒu yì liú shuǐ
wú qíng bié ràng ēn yuàn ài hèn
liáng tòu nà huā de chún
wú shēng yuàn
qiān chén
Liang Liang
de nacht laat licht zien
Bloemen vallen, de aarde glanst
Jij danst in de verte, zo vrij
In dit moment, alles wat ik zie
Ik verlang
Zelfs in verdriet
Laten we de bloesem delen
Wat heb jij me nu aangedaan?
Deze zee is zo vaag en verward
En ik voel nog steeds geen pijn, geen spijt
Geen valse acts
Alles is schijn
Liang liang, de nacht kleurt
Ik denk aan jou, dat is onze bestemming
Ik schilder de lente, omringd door jou
Zachtjes vertrekt de maand, vol liefde doven de sterren
De bloesem dwarrelt in het water
Liang liang, de lucht is zo wijd
Verlangen in een mengeling van kleuren
Verlies me in de chaos van deze liefde
De seizoenen komen en gaan
Wat verborgen is, blijft nog over
Hoeveel spijt past er in het verleden?
Hoeveel spijt nog?
Voorbije spijt
Ik voelde de kou van de nacht
En het licht dat jij me bracht
De lange maanden zijn zo traag
Hoe kan tijd zo vluchtig zijn?
Het gaat voorbij
En ik verander met de jaren
Laten we de bloesem delen
De levenslange blik op wat verloren ging
Ik hoop dat het licht me helpt
Om alle woorden te vergeten
De schaduw werd kouder
In een waterige wereld
Liang liang, de nacht kleurt
Ik denk aan jou, dat is onze bestemming
Ik schilder de lente, omringd door jou
Zachtjes vertrekt de maand, vol liefde doven de sterren
De bloesem dwarrelt in het water
Liang liang, de lucht is zo wijd
Verlangen in een mengeling van kleuren
Verlies me in de chaos van deze liefde
De seizoenen komen en gaan
Wat verborgen is, blijft nog over
Hoeveel spijt past er in het verleden?
Liang liang, drie levens
Drie werelden als een droom
De jaren van verlangens en verdriet
Als herinneringen niet meer samenkomen
Laat dan het gevoel in de nacht verdwijnen
Liang liang, in de tijd
Ik zal de lente blijven vieren
Je vindt me zoals de bloemen in de wind
Als ze vervagen, kan ik niet meer terug
Laten we de liefde niet laten sterven
Liang toont ons de kwetsbaarheid van de bloemen
Geen woorden meer
Duizend zinnen.