Polo Ronsel Das Estrelas
Ese que no mar se miran
Entre recendos da herba
E poñen luces na vida
Os que soñan e ainda esperan
Xentes de brio que arrastre
Cabilando na mañan
Que miran na lonxania
Como o monte baixa o mar
Son como deses durmidos
Nun horizonte longal
Quen espertan melodias
Memoria do mais ala
Nos altos ceos de nubes
As cores verdes proxectan
Un mar que recorda as lindes
Da galicia sempre enteira
Sempre enteira
Non hai terra coma nosa!
No hai terra como a nosa
Paixase da fin da terra
Que nos leva de camiño
Polo ronsel das estrelas
Esas que no mar se miran
Entre arrecendos da herba
E poñen luces na vida
Os que soñan e ainda esperan
Polo Ronsel Der Sterne
Die, die man im Meer sieht
Zwischen dem Duft des Grases
Und die das Leben erhellen
Die träumen und noch hoffen
Menschen mit Mut, die ziehen
Nachdenklich am Morgen
Die in die Ferne schauen
Wie der Berg ins Meer sinkt
Sie sind wie die Schlafenden
Am langen Horizont
Die Melodien erwachen
Erinnerung an das Jenseits
In den hohen Himmeln der Wolken
Projektiert das Grün
Ein Meer, das an die Grenzen erinnert
Von Galicien, immer ganz
Immer ganz
Es gibt kein Land wie das unsere!
Es gibt kein Land wie das unsere
Landschaft am Ende der Erde
Die uns auf dem Weg führt
Durch den Glanz der Sterne
Die, die man im Meer sieht
Zwischen dem Duft des Grases
Und die das Leben erhellen
Die träumen und noch hoffen