Balada Para Mi Muerte
Moriré en Buenos Aires
Será de madrugada
Guardaré, mansamente, las cosas de vivir
Mi pequeña poesía de adioses, y de balas
Mí tabaco, mí tango, mí puñado de splin
Me pondré por los hombros de abrigo
Todo el alba
Mi penúltimo whisky quedará sin beber
Llegará tangamente mí muerte, enamorada
Yo estaré muerto, en punto, cuando sean las seis
Hoy qué Dios me deja de soñar
A mí olvido iré por Santa Fe
Sé que en nuestra esquina vos ya estás
Toda de tristeza hasta los pies!
Abrázame fuerte que por dentro
Oigo muertes, viejas muertes
Agrediendo lo que amé
Alma mía, vamos yendo
Llega el día, no llores!
Moriré en Buenos Aires. Será de
Madrugada
Qué es la hora en que mueren los que
Saben morir
Flotara en mí silencio la mufla perfumada
De aquel verso que nunca yo te pude decir
Andaré tantas cuadras, y allá en la
Plaza Francia
Como sombras fugadas de un cansado
Ballet
Se me iran los recuerdos por una calle blanca
Repitiendo tú nombre en puntitas de pie
Moriré en Buenos Aires
Será de Madrugada
Guardaré, mansamente, las cosas de vivir
Mí pequeña poesía de adioses, y de balas
Mí tabaco, mí tango, mí puñado de splin
Me pondré por los hombros, de abrigo
Todo el alba
Mi penúltimo whisky quedará sin beber
Llegara tangamente, mí muerte enamorada
Yo estaré muerto, en punto, cuando sean
Las seis
Cuando sean las seis
Cuando sean las seis
Ballade Voor Mijn Dood
Ik zal sterven in Buenos Aires
Het zal in de vroege ochtend zijn
Ik zal, zachtjes, de dingen van het leven opbergen
Mijn kleine poëzie van afscheid en van kogels
Mijn tabak, mijn tango, mijn handvol verdriet
Ik trek mijn jas over mijn schouders
De hele dageraad
Mijn voorlaatste whisky blijft onaangeroerd
Mijn dood zal liefdevol komen, als een tango
Ik zal precies om zes uur dood zijn
Vandaag laat God me niet meer dromen
Ik ga vergeten, via Santa Fe
Ik weet dat je al op onze hoek bent
Vol verdriet tot aan je voeten!
Omhels me stevig, want van binnen
Hoor ik doden, oude doden
Die aanvallen wat ik heb liefgehad
Mijn ziel, laten we gaan
De dag komt, huil niet!
Ik zal sterven in Buenos Aires. Het zal zijn
In de vroege ochtend
Wat is het uur waarop degenen sterven die
Weten hoe te sterven
In mijn stilte zal de geurige muffe lucht zweven
Van dat vers dat ik je nooit heb kunnen zeggen
Ik zal zoveel straten lopen, en daar op het
Plaza Francia
Als ontsnapte schaduwen van een vermoeide
Ballet
Zullen de herinneringen me verlaten via een witte straat
Je naam herhalend op de puntjes van mijn tenen
Ik zal sterven in Buenos Aires
Het zal zijn in de vroege ochtend
Ik zal, zachtjes, de dingen van het leven opbergen
Mijn kleine poëzie van afscheid en van kogels
Mijn tabak, mijn tango, mijn handvol verdriet
Ik trek mijn jas over mijn schouders
De hele dageraad
Mijn voorlaatste whisky blijft onaangeroerd
Mijn dood zal liefdevol komen, als een tango
Ik zal precies om zes uur dood zijn
Wanneer het zes uur is
Wanneer het zes uur is
Wanneer het zes uur is